تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 280

مساهمون:

ص٢٨٠
صاعقه بارد .

اختلاف نسخه‌ها

( 1 ) - ب ، د : « رضى اللّه عنه » ندارد . ( 2 ) - الف : شيخ مغرب بود . ب : شيخ مغربست از . د : شيخ مغرب‌ايد از . ( 3 ) - ب : به مكه رفتند . د : به مكه برفته‌اند . ( 4 ) - د : فراپيش مظفر . ( 5 ) - الف : و همه بجمله بر مكه . ب : و همه جمله بر مكه . ( 6 ) - الف : « رحمهم اللّه » ندارد . ( 7 ) - ب : بعبد له ، د : ابو عبد اللّه . ( 8 ) - ب : هيچ فتا . ج : نديدم . د : هيچ‌وقتى نديدم . ( 9 ) - ب : برخواند شعر . از اينجا به بعد دنبالهء مطالب درج به مقدار پنج صفحه افتادگى دارد . ( 10 ) - الف : سنا برقى . ( 11 ) - الف : يلمع لى من . ب : لم يزل طمع لى . كشف الاسرار مانند متن . ( ج 5 / 104 ) . ( 12 ) - ب : بكرد و بازگشت . د : و بانگ چند بكرد . ( 13 ) - الف : احمد بن الحوارى . د : احمد ابو الحوارى . ( 14 ) - ب ، د : عرون بن الوثابة . ( 15 ) - ب : كنيت ابو الاصبع به مكه شيخى بوده . د : كنيت او . ( 16 ) - الف : شمار به من . ( 17 ) - ب : و يكباره فروگداشتند . د : و يكباره فراگداشتند . ( 18 ) - ب ، د : از هراة . ( 19 ) - الف : مرد صاحب . ( 20 ) - الف : هر كى او را گفتندى . ب : هركه كه وى را گفتندى فلان . ( 21 ) - الف : وى گفتى . ب : بمرد گفتى حصل ما . ( 22 ) - ب ، د : گفته . ( 23 ) - ب : شيخ بو عبد الرحمن . د : شيخ با عبد الرحمن صابونى زيادت كرده . ( 24 ) - ب : گفت يمنح و يمدح . د : كرده و يمنح و يمدح . ( 25 ) - ب ، د : بود به مغرب . ( 26 ) - د : سفيد شدى . ( 27 ) - ب : « كه » ندارد . ( 28 ) - ب : آگاهى . ( 29 ) - ب : بر تو هم بگرديدى . د : حال تو برهم بگردد . ( 30 ) - د : و ميمون . ( 31 ) - ب : حكى عنه انه . د : معه جواب و كان . ( 32 ) - ب : + كه . ( 33 ) - د : + بود . ( 34 ) - ب : گويد كه . ( 35 ) - الف : حس شنيدم . د : بان شدم . ( 36 ) - الف : سعدون مجنون ديدم . ( 37 ) - الف : از آن گور نشسته . ( 38 ) - د : فراوى شدم و سلام . ( 39 ) - الف ، د : و عليكم السلام عطا . ( 40 ) - الف : گفت عطا . ( 41 ) - د : ام بعثر من فى القبور . ( 42 ) - الف : گفتم به استسقاء . ( 43 ) - ب ، د : « است » ندارد . ( 44 ) - الف : من آن ترا بخواهم . د : خواهى من آب ترا بخواهم . ( 45 ) - الف : باران در استاد . د : باران باريدن گرفت گفت . ( 46 ) - الف : تا تربند مرو كه تا نتربند نبايد شد . ب : تا بزنند بمرو ما بزنند . د : كه تا بترنند . ( 47 ) - عطاى سلمى . ( 48 ) - از زهاد بصره بود سيد وقت خود بيمار بود در آفتاب خفته .