( 101 ) - د : كه بيان كند مگر برمز و اشارت .
( 102 ) - الف ، ب : كه سخن .
( 103 ) - الف : مگر رمز و اشارت . د : از خود برستن يافت او بود .
( 104 ) - ب : از نهايت .
( 105 ) - الف ، ج : اين كاراند .
( 106 ) - الف : از غايات اين سخن نتوان گفت مگر اهل غايافت .
( 107 ) - الف : رمز و اشارت و خداوندان آن دريابند . ج : رمز و اشارت و خداوندان درياوند .
( 108 ) - الف : ازو پرواز و نشان نه . ب :
ازو پر و زو نشان نه .
( 109 ) - د : شناخت بيه .
( 110 ) - الف : كودك بود خرد . د : كودكى بود خرد كه او را عروس كنند سرتاپاى .
( 111 ) - د : در آن نشناسد و نداند .
( 112 ) - الف : جبهء .
( 113 ) - ب : و در شناخت موى بشكافت .
( 114 ) - ج : ندارد آنكه دارد . د : يا آنكه ندارد و شناسد .
( 115 ) - ب : و شناخت كه دارى . د : « كه دارى » ندارد .
( 116 ) - ب : درك .
( 117 ) - د : ايمن نباشى او در صفات نهان . . .
( 118 ) - ج : « كه » ندارد .
( 119 ) - الف : يا وزو چيزى . ج : ياو از آن چيزى .
( 120 ) - ب : حجاب آيد . د : حجابست .
( 121 ) - ب : يافت چيزست .
( 122 ) - د : شناخت نبود كه يافت غايت شناخت بود .
( 123 ) - د : از يافت حق از نيستى . . .
( 124 ) - ب : نشان نتوان داد .
( 125 ) - الف : يا جاء دارد . ج : يا جاى دارد .
( 126 ) - ب : عبارت را توان نيست .
( 127 ) - الف : از جاء . ب : از جان .
( 128 ) - ب : ار يافت حق نيستى خود نشان دهند و ار نيستى . د : از يافت حق نيستى خود نشان دهد .
( 129 ) - ج : نه مرگ نبود . د : از اينجا تا چند صفحه ، تا « بسطامى گويد » ندارد .
( 130 ) - ب : نسيمى بود .
( 131 ) - ب ، ج : قدسى بود .
( 132 ) - ب ، ج : جاودانى .
( 133 ) - ب : و آن جهانى است .
( 134 ) - ب ، ج : هيچ جا مى .
( 135 ) - الف : يافت را آيد . ب : از بهر يافت را ايد هيچ جهان بر جهان نيافريدند .
( 136 ) - الف : حجاباند . ب : حجاب آيد .
( 137 ) - ب : پرسند كه .
( 138 ) - ج : بازو توانستى .
( 139 ) - ب : آن هم ويرانيد .
( 140 ) - الف : باشند .
( 141 ) - الف : ولايتها و لذتها . ج :
ولايتها و قصد و مزها و لذتها .
( 142 ) - الف : نتوان داند . ج : نتوان دادن .
( 143 ) - ب : چه چيز آيد .
( 144 ) - الف از جاء مىآيد . ج : از جاى مىآمد .
( 145 ) - ج : پذيره .
( 146 ) - الف ، ب : نزلها و عطا مىفرستد .
( 147 ) - ج : در سرا .
( 148 ) - ب : فراز كنند هنوز كسى خبر ندارد .
( 149 ) - الف : كه او چون وجود چنين است .
ب ، ج : كه او چون است و خود چنين است .
( 150 ) - ب : + و انشدنا .
( 151 ) - ب : بيهانه بود .
( 152 ) - ب : « كه » ندارد .
( 153 ) - موسى كو .
( 154 ) - ب : موسى خود يافت كوچه بود .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 174
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص١٧٤