تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
( 24 ) - ب : و اندوه نكنى . ج از « صوفيان خوش » تا اينجا ندارد . ( 25 ) - ب : دنيا لقمه سازى و در دهان درويش نهى . ج : و اگر همه دنيا لقمه سازى و در دهان درويش . د : و اگر همه دنيا لقمه سازى و در دهان يك درويش نهى . ( 26 ) - ب ، ج : اسراف نباشد اسراف . د : اسراف نباشد اسراف آن بود . ( 27 ) - الف : كه در نشايست اللّه تعالى به كاربرى و بدهى . ب ، د : + تصوف با دنيا تهاونست . ( 28 ) - الف : خواسته . ( 29 ) - الف ، د : لك فيها . ( 30 ) - ب : گفته كه . ( 31 ) - د : كلوخيست . ( 32 ) - ب : گردى . ( 33 ) - د : به عن . ( 34 ) - بخت‌النصر . د : فرا نمود و بخت‌نصر . ( 35 ) - ب : بنكاست . ( 36 ) - الف ، د : « داد » ندارد . ( 37 ) - الف ، د : و درجه وى را محسوب . ج : وى را بنه انگشت و محسوب نكرد . ( 38 ) - ب ، د : « گفت » ندارد . ( 39 ) - الف : خواهى بده و خواهى . ( 40 ) - ب : كه ترا چيزى دادم . ( 41 ) - ب ، د : كه حمزه . ( 42 ) - الف : بود رفتن . د : بودى كه برفتى . ( 43 ) - ج : + كه . ( 44 ) - ب : ندارد . ( 45 ) - الف ، د : يقاسى مقاسى . ( 46 ) - ب : بو الحسين . ج : بوالحسن مالقى . د : ابو الحسين . ( 47 ) - د : ابو حمزه . ( 48 ) - ب : + كه . ( 49 ) - الف : در راه ناكام فرا چاه . ب : در راه باديه فرو چاهكى افتادم . ( 50 ) - ب : بگذشت . د : دو تن ناگاه بر سر چاه بگذشتند . ( 51 ) - ج : و برفتند . د : و چيزى نگويم ايشان گفتند اين چاه بر راهست بيامدند و سر چاه محكم كردند و برفتند . ( 52 ) - د : ناگاه شيرى بيامد . ( 53 ) - ج ، د : پاى فرا چاه . ( 54 ) - الف أ ليس ذا المحسن نجيناك . ( 55 ) - ب : + شعر . ( 56 ) - الف : و اغيبتنى بانهم . ( 57 ) - ب : فابدت . ( 58 ) - الف ، د : الى غايتى . ب : الى غايتى اللطف . ( 59 ) - ب : انك بالكف . ج ، د : فى الكهف . ( 60 ) - ب : من اهل حيروان و هو يقول . ( 61 ) - ب ، ج ، د : ممكنات . ( 62 ) - الف ، ج ، د : حقوقا . ( 63 ) - فزادنى . ( 64 ) - ب : مسارة . ( 65 ) - ج : الا سلفت .