تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨
( 55 ) - د : خال مرقع در وى پوشيد . ( 56 ) - ج ، د : و همو گويد كه . ( 57 ) - الف : آنگاه ندايش داد به تفصيل رياضت . ب : آنگاه تدنس داد . ( 58 ) - د : هم سهل گويد . ( 59 ) - در نسخهء الف بالاى اللّه « گفتن » اضافه شده است . ( 60 ) - د : نيامد . ( 61 ) - د : هم سهل گويد شبى . ( 62 ) - الف : كه نفس زنم . ج ، د : شدم گفتم كه . ( 63 ) - ب : همهء آسمان از ستاره نوشته . د : همه آسمان پرستاره نوشته . ( 64 ) - ب : بگريزد . ( 65 ) - ج : « كه » ندارد . ( 66 ) - الف : وقتى در شدم در سهل . . . طشت ديد . ب : به عبدلهء سايلى . . . زاهد ايام خود بود . د : و عبد اللّه سالمى وقتى درشد . ( 67 ) - د : در آن مىسوخت چون آن بديد . ( 68 ) - الف : باز به خود آمد . ب : باز جا آمد . ( 69 ) - ب : او را گفت . ( 70 ) - الف : چه شدىت . ( 71 ) - ب : در خلوتگه كه . ( 72 ) - الف : خالى باشند . ج ، د : خالى بود . ( 73 ) - الف : مگر كه نشائى . ب : در ايشان مشو . ( 74 ) - ب : طوبى دوستان را كه او . ( 75 ) - الف : نور يافت در طلب . ب : دوست يافتش نور يافت و اگر در طلب بميرد شفيع يافت . ج : بميردش . د : بميرادش . ( 76 ) - د : « كه » ندارد . ( 77 ) - ب ، د : و خلق و بيماران . ( 78 ) - ب ، د : و خلق به دو شفاعت خواستندى و خود را . د : و خلق به دو شفاعت خواستندى و خود را نه . ( 79 ) - ب ، ج : مردى بر سهل . د : مردى بر سهل آمد گفت . ( 80 ) - الف : لختى در . ب . در چوبينهء كن به من آر رفت . د : فراخ است لختى بسر خرما كن به من آور وى رفت . ( 81 ) - ج : پارهء خاك از آن مواضع خود . د : پارهء خاكى از آن . ( 82 ) - الف ، ب : و در آن افكند . ج : سر آن بپوشانيد . د : سر او . ( 83 ) - الف : و به وى . ( 84 ) - ج : برد و فروخت . د : او برد و . ( 85 ) - د : تو نگر . ( 86 ) - د : كه دانى كه . ( 87 ) - الف : + از آن حد . ب : سهل از آن علت ولايت يافته بود . د : سهل آن ولايت از آن بواسير يافته بود .