شرك بود .
( 24 ) - الف : به رسيدن مىبايد . ج : به رسيدن مىبايد . د : پرسيدن مىبايد .
( 25 ) - ب : او را روح و بوشن نبوده . ج :
متمكن بود او را بوح و بوش نبود امر معروف و نهى . د : نبوده و امر و نهى .
( 26 ) - ب : فرقت او را . ج : فرقه وى را بديرفتهاند . د : وى راز پذيرفتهاند .
( 27 ) - الف : وطن تو تا كجاست گفتا آه زير عرش . د : و او را گفتند .
( 28 ) - ج : « من » ندارد .
( 29 ) - د : « من » ندارد .
( 30 ) - ج : سرنجام .
( 31 ) - الف : موسى را كه . د : غريبى من وطن .
( 32 ) - الف ، ج : حريرى .
( 33 ) - ب : عجز ما از دريافت يافت است .
الف : يافتن است .
( 34 ) - ب : مىگويند سيد .
( 35 ) - الف : خود رند است . ب : خود زندقه است .
( 36 ) - الف : از پس از آدميان . ب : او آيد از پس از آدميان . ج ، د : ار از پس آدميان .
( 37 ) - ب : از پس از اهل . ج : وار از پس اهل . د : احمد عربى صلى اللّه عليه و آله و سلم وار از پس اهل .
( 38 ) - د : « ايد » ندارد .
( 39 ) - الف : بو بكر را شكر .
( 40 ) - د : هر دو مرا گفتند .
( 41 ) - الف : بيرون مىآمد و مىشنيدند از .
ب : صدر وى بيرون . ج : صدر وى بيرون مىآمد و مىشنيدند از . د : از استخوان سينهء وى بيرون مىآمد و مىشنيدند - .
( 42 ) - ب « و » ندارد .
( 43 ) - الف ، ج : و ما خرجت الا . ب : ما ذكرتك الا من غفلة . د : و ما حرمت الا .
( 44 ) - الف ، ب : مگر از غفلت . د : و هرگز نپرستيدم .
( 45 ) - ب : بو موسى .
( 46 ) - ب : بايزيد گويد كه .
( 47 ) - ب : بر آن گدشتم . د : برآن بگذشتم .
( 48 ) - د : الدبيلى از اصحاب ابى يزيد است .
( 49 ) - الف : استاد الحكمة .
( 50 ) - ب : قولها .
نسخه د : در حاشيه دارد :
ابو موسى دبيلى گفت كه از بايزيد پرسيدم كه توكل چيست ؟ گفت : تو چه مىگوئى ؟ گفتم : مشايخ گفتهاند كه اگر از چپ و راست همه مار و اژدها باشد سر تو حركت نكند . گفت : اين سهلست و ليكن اگر اهل دوزخ همه را در عذاب بيند و اهل بهشت را همه در نعمت و ميان ايشان به دل تميز كند ، متوكل نباشد .
( 51 ) - الف : موسى گويد . ب : بو موسى . د :
ابو موسى گويد كه .
( 52 ) - ب ، ج : به تو چگونه است .
( 53 ) - الف : فروتر آى و رسيدى . ب :
فروتر آ رسيدى . د : از خود فروتر آى .
( 54 ) - ب : يافتن را عزيز است . فرا اللّه شناختن را .
( 55 ) - د : راه به او يك .
( 56 ) - الف : از خود درگذشتى به او رسيدى .
ب : شيخ الاسلام گويد از .
( 57 ) - ب : باخرزى گفت . د : اللّه تعالى را .
( 58 ) - ب ، ج ، د : بنده كى به تو رسد .
( 59 ) - ب : آنگه .
( 60 ) - الف : نه به خويشتن از خويشتن بمبرادا ، ته به خويشتن از خويشتن بمبوشاد . ج ، د : ترا به خويشتن از بمكناد ترا به خويشتن از خويشتن بميراد ترا به خويشتن از خويشتن بمپوشاد .
( 61 ) - الف چيزىايد . د : چيزى آمد .
( 62 ) - د : كه چون .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 110
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص١١٠