شرط در داشتند در فتوح بستند وقتى بودى كه . ج : قومى شرط داشتند . . .
درنگذشتى . ج : قومى شرط كرداند بر . . .
( 60 ) - الف : هيچچيز بنه . ب : به ننهادى .
ج : هيچچيز معلوم . د : از هيچچيز معلوم .
( 61 ) - ب : كه وقتى .
( 62 ) - ب : گذشت . د : بكدشت .
( 63 ) - د : ندارد .
( 63 ) - د : ندارد .
( 64 ) - الف : سبب بود . ج ، د : سبب بوده .
( 65 ) - الف ، ج ، د : سبب .
( 66 ) - ب : « باشد » ندارد .
( 67 ) - الف ، د : جوز . د : يافتند در .
( 68 ) - د : درى فتوح .
( 69 ) - د : « و آزمودهاند » ندارد .
( 70 ) - ب : « كه » ندارد .
( 71 ) - الف ، ج : درين چيز . د : درين سه چيز .
( 72 ) - د : خدمتى .
( 73 ) - الف : بشود . ب ، ج : خدمت نكردن .
د : خدمت بنهكردن .
( 74 ) - ب ، ج ، د : دربندد .
( 75 ) - ب : « از متأخران است » ندارد .
( 76 ) - ب : « بو » ندارد .
( 77 ) - ب : عبد الواحد بكر ، د : عبد الواحد ابن بكر .
( 78 ) - الف : كف دست بايد . ب : كف اوست .
د : كف صوفى بايد .
( 79 ) - الف : دست او . ب : دست اوست .
( 80 ) - الف : خزينهء او بايد . ب : خزينه او اوست .
( 81 ) - الف : + كه .
( 82 ) - ب : كارى .
( 83 ) - الف : نيستى .
( 84 ) - ب : نايافت .
( 85 ) - الف ، ج ، د : صوفى .
( 86 ) - الف : + كه .
( 87 ) - ب : + كه به دنيادارى افتادى . ج ، د : كه با دنيادارى افتادى .
( 88 ) - ب : سوزنى . د : گفتم سوزن .
( 89 ) - الف : چون به دست . ب : چون به دست آيد چيزى .
( 90 ) - ب : بر آن . د : بدان .
( 91 ) - ج ، د : نتوان .
( 92 ) - ج ، د : ركوه .
( 93 ) - الف ، ب : به دست .
( 94 ) - الف ، ب ، فراهم پيوست . د : فرا مىپيوست .
( 95 ) - الف : تا اينجا اين همه . . . ب : تا اينجا همه از آن سوزن بود . ج : همه از آن سوزن بود . د : « همه از آن بايست سوزن بود » ندارد .
( 96 ) - الف : الامام الابراهيم .
( 97 ) - ج : + قدس اللّه روحهما .
( 98 ) - الف : لقد صح . اين دو بيت با اختلافاتى در ترجمه شرح تعرف صفحه 526 آمده است .
( 99 ) - الف : و الشيخ الاسلام لنفسه . ب :
لغيره . ج : نفسه قدس سره .
( 100 ) - ج : فى الطلب .
( 101 ) - ب : ابغى .
( 102 ) - ب : ان الامور مقدر .
( 103 ) - ب : خبر .
( 104 ) - الف ، ب : « من » ندارد .
( 105 ) - ب ، ج ، د : « الخبر » ندارد .
( 106 ) - د : « و » ندارد .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 80
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٨٠