اين جهت خلاصه مىكند كه : " على بن موسى بن جعفر ( رضا ) " را به عنوان كسى كه از هر
جهت ، شايستگى دارد و از جهت ورع و ديندارى و علم و دانش و ساير فضايل در مورد او
اتفاق كلمه وجود دارد ، معرفى كند .
در پايان آن نوشته ، جريان بيعت همهء بزرگان و اعضاء خاندان خود را در مورد
جانشينى امام ، بيان مىكند كه چگونه آنان ، آگاهانه و آزادانه آن را پذيرا شدند و مصلحت
عامه را به مصلحت فردى و قبيلگى ترجيح داده اند .
و اظهار اميدوارى مىكند كه اين موضوع در ايجاد الفت اسلامى ، حفظ نفوس و
جمع شدن از پراكندگيها ، رفع ضديتها و نيز استحكام مرزها ، تقويت دين ، شكست
دشمنان حق و استقامت يافتن كارها مؤثر خواهد بود .
و بالاخره از همگان مى خواهد كه هر چه زودتر و با آغوشى باز آنان نيز اين ا مر را
بپذيرند و با امام رضا به عنوان وليعهد ! بيعت نمايند و شكرگزار باشند . و هر چه زودتر در
مورد اطاعت از خدا و خليفهء خود ، بر يكديگر پيشى گيرند .
امام و عهدنامهء مأمون
مسلم است كه در تنظيم اين عهدنامه عنايت و دقت فوق العادهاى به كار رفته است . و
اصرار و تاكيد فراوانى بوده است كه امام هم مطلبى در زمينهء پذيرش اين مقام بيان كند .
تا بعدا در تمام اقطار و نواحى كشور اسلامى آن روز ، انتشار يابد ! موقعيت ، از جهات مختلف ،
حساس و قابل توجه است .
بايستى در اين موقعيت ممتاز به مردم و اعضاء جامعهء اسلامى گوشزد شود كه
متوجه باشند ، تحت عنوان خلافت اسلامى چه كارهاى نامناسبى انجام گرفته است و
بالأخص در مورد اهل بيت پيامبر و امامان شايستهء معصوم ( عليه السلام ) چه كوتاهىهايى شده
است كه جامعهء اسلامى نيز قهرا مشمول اين محروميت و ستم ها قرار گرفته است ، از اين
جهت كه قرنها از پيشوايان شايسته بى بهره بوده اند .
امروز كه زمينه طورى مساعد شده است كه از طرف يك مقام رسمى ، عدولى در
اين جهت ابراز مىشود و حال آنكه قبلا از طرف حكام و عمال ايشان ، در مورد شايستگان
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 1332
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص١٣٣٢