بخش اول / فضايل اخلاقى و معنوى امام ( ع ) . . .
سرچشمه فضيلت
پيشوايان معصوم ( عليه السلام ) هر كدام به نوبت خود منبع فضائل و مناقب و آموزگاران واقعى
فضيلت و شرف و اصول انسانيت هستند ، آنان پايه گذاران تمدن واقعى و پىافكنان اصول
معاشرت و روابط صحيح و سالم اجتماعى مىباشند . همگان از يك نور سرچشمه
گرفتهاند و در يك مكتب تربيتى الهى ، پرورش يافته اند و رو به يك سو و يك هدف گام
مىسپرند و غايت زندگى آنان تحكيم مبانى انسانى و تشييد اصول الهى و آسمانى است
پس ذكر فضيلت ويژه به هر كدام از پيشوايان معصوم ( عليه السلام ) به معنى سلب آن از ديگران
نيست بلكه به مقتضاى عصر و به اقتضاى شرائط تبليغ و امر به معروف و آمادگى روحى
مردم هر دوره ، باعث ظهور فضائل و مناقب بيشتر ويژه گرديده است كه در دورانهاى
ديگر آن ويژگى ها وجود نداشته است . به عنوان نمونه مى توان به شجاعت على ( عليه السلام ) و
فرزندان ارجمندش ، امام حسن ( عليه السلام ) و امام حسين ( عليه السلام ) اشاره نمود ، آنان عصر پيامبر اسلام
را درك كردند و با كفار و مشركين و دشمنان ومارقين وقاسطين و ناكثين روبرو گشتند و
برخورد آنان با شمشير و صحنههاى جنگ و ستيز بيشتر بوده است : از آن رو ظهور و
شجاعت و صلابت و روح سلحشورى و جهاد در آنان بيشتر از ديگر فضائل معنوى به ثبت
رسيده است تا ديگر پيشوايان معصوم ( عليه السلام ) . از اين رو صفات و فضائلى كه اكنون در اين
بخش مى آوريم در ديگر پيشوايان هم وجود داشته است چه ظاهر شده باشد يا نه .
علم و دانش او
خاندان عصمت و طهارت از پايه گذاران علوم و دانشهاى حقيقى به شمار مى آيند كه با
روشنگرى ها و راهنمايىهاى خود كه از روى علم و حكمت و جهان بينى عميق معنوى و