تخطي إلى المحتوى الرئيسي

چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 1054

مساهمون:

ص١٠٥٤
عقيده ء فقهاى ما در اين باره . . . . از اول با شما شرط كردم كه پاسخ مرا از قول ديگران نقل نكنى . من خودم در اين باره چيزى نمى دانم . خيلى خوب ، پاسخ سؤال دوم را بگو : كسى كه بدن يا لباسش با بول نجس شده ، لباس و بدن خود را چگونه بايد بشويد ؟ وى مدتى به فكر فرو رفت و پس از مدتى سر بلند كرده و گفت : فقهاى ما در اين باره عقيده دارند . . . . شرط ما اين است كه از ديگران نقل قول نكنى . من شخصا در اين باره چيزى نمى دانم . اشكال ندارد . سؤال سوم را جواب بده . شخصى هنگام رمى جمره بجاى هفت سنگ ، شش سنگ زده و سنگ هفتم به هدف اصابت نكرده است ، تكليف اين شخص چيست ؟ قاضى باز به فكر فرو رفت ، آنگاه سر بلند كرد و خواست بگويد فقهاى ما . . . گفتم : شرط خود را فراموش نكنيد . متأسفانه در اين باره چيزى نمى دانم . من كه منتظر چنين اعترافى بودم ، گفتم : جعفر بن محمد بوسيلهء من به تو پيغام داده كه چرا شهادت شخصى را كه به احكام خدا و روش و دستور پيامبر از تو داناتر و آگاهتر است ، رد كرده اى ؟ چه شخصى ؟ محمد بن مسلم . شما را به خدا اين حرف را جعفر بن محمد گفت ؟ به خدا سوگند اين عين سخن جعفر بن محمد ( عليه السلام ) است . ابن ابى ليلى وقتى اين سخن را شنيد ، فردى را به سراغ محمد بن مسلم فرستاد و او را به دادگاه دعوت كرد و پس از اداى مجدد شهادت ، گواهى او را پذيرفت . ( 1 )
هامش
1 . رجال كشى ص 147 .