" ابن شهر آشوب " مى نويسد : دانشمندان اسلامى در اين مطلب اتفاق نظر دارند كه
در ميان شاگردان صادقين ( عليه السلام ) شش تن از همه داناتر و واردتر بودند كه عبارتند از : زراره ،
معروف مكى ، ابوبصير اسدى ، فضيل بن يسار ، محمد بن مسلم طائفى ، وبريد بن
معاويه عجلى . ( 1 )
زراره مردى سخنور ، خوش بيان بود . و در مباحثه استعداد فوق العاده داشت به
حدى كه كمتر كسى مى توانست او را محكوم سازد . او در علم كلام و مسائل اعتقادى و
استدلالى به قدرى ماهر و ورزيده بود كه متكلمان شيعه شاگردان مكتب او محسوب
مى شدند . ( 2 )
زراره علاوه بر آنكه يك محدث بزرگ ، متكلم عاليقدر ، فقيه برجسته بود ، شاعر و
اديب با ذوقى نيز به شمار مى رفت و كتابى درباره علم جبر و اختيار نيز تأليف
نموده بود . . . . ( 3 )
او يكى از چهار نفرى است كه امام صادق ( عليه السلام ) زنده نگه داشتن مكتب را مرهون
تلاشهاى آنان معرفى نموده است . پيشواى ششم در حديث ديگرى مى فرمايد : خدا
زراره را رحمت كند كه اگر زراره و امثال او نبودند احاديث پدرم از بين مى رفت . . . . ( 4 )
روزى يك مرد شامى به حضور امام صادق ( عليه السلام ) رسيد و اعلام كرد براى مناظره با آن
حضرت آمده است . مرد شامى بحثهاى مختلفى را پيش كشيد و امام در هر بحثى او را
به يكى از ياران خود كه در مجلس حاضر بودند ارجاع مى نمود .
وقتى كه مرد شامى از مسائل فقهى پرسيد امام صادق ( عليه السلام ) رو به زراره نمود فرمود :
زراره ، تو با او بحث كن ، آنگاه آن دو نفر شروع به بحث و مناظره كردند ، طولى نكشيد
هامش
1 . مناقب ابن شهر آشوب ، ج ، ص 211 .
2 . علامه شوشترى ، قاموس الرجال ج 4 ، ص 173 .
3 . مدرك گذشته ، ص 155 به نقل از رجال نجاشى .
4 . مدرك گذشته ، ص 155 به نقل از رجال نجاشى .