خوش بيان را در اختيار داريم كه جامع بخشى از كمالات و مناقب آن بزرگوار مى باشد .
اهميت اين قصيده از آنروست كه شاعر در زمان خود آن حضرت مىزيسته است و اين
سروده را در مقابل خليفهء ستمگرى مثل هشام بن عبد الملك سروده است و به رؤيت و
امضاى امام على بن الحسين ( عليه السلام ) نيز رسانده است به حدى كه سراينده شعر را به خاطر آن
ايمان استوار و تعهد اسلامى كه داشته است ، مورد صله و جايزه قرار داده است اين سرودهء
نفيس از متن بلند و محتواى والايى برخوردار است كه كمتر در اشعار آن روزگار ، چنين
محتواى عالى وجود داشته است .
اينك به خاطر رعايت حال و مقال خواننده كه طبعا فارسى زبان است فقط ترجمهء آن
را در اين جا مى آوريم كه بيانگر بخشى از مناقب و مكارم اخلاقى آن بزرگوار مى باشد :
ترجمه قصيده فرزدق
استاد گرانمايه اديب و سخنور توانا ، شادروان سيد صدرالدين بلاغى در پيشگفتار
ترجمهء ارزشمند صحيفه سجاديه ( عليه السلام ) ترجمهء قصيده را چنين آورده است :
" 1 . اين كه مرا از سر منزل جود و كرم همى پرسى ، مرا از نشان آن سخنى است كه
چون جويندگانش فرا رسند به آنان باز خواهم گفت .
2 . اين كه تو او را نمىشناسى مهم نيست - اين همان كسى است كه سرزمين " بطحأ "
جاى گامهايش را مى شناسد ، و كعبه وحل و حرم در شناسائيش همدم و همقدمند .
3 . اين ، شخصيت فرزند بهترين تمام بندگان خدا است ، اين ، همان شخصيت منزه از
هر آلودگى و رذيلت و پيراسته از هر عيب و علت ، ومبرا از هر منقصت و نارسائى ، و كوه
بلند علم و فضيلت و نور افكن عظيم هدايتست .
4 . اين ، همان كسى است كه " احمد مختار " پدر او است . كه تا هر زمان قلم قضاء بر
لوح قدر ، به گردش بوده باشد . درود و رحمت خدا بر او جارى و روان باد !
5 . اگر " ركن كعبه " بداند كه كدامين كس به بوسيدنش گام فرا نهاده است ، هر آينه فرو
خواهد افتاد تا جاى پاى او را بوسه باران سازد !