شهادت جانسوز امام حسن ( عليه السلام )
شهادت امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) و كيفيت دفن او ، يكى از غم انگيزترين و غمبارترين
صحنههاى تاريخ صدر اسلام مى باشد . مظالم و تعدياتى كه در حق او انجام پذيرفته است
در تاريخ صدر اسلام ، بى سابقه مى باشد .
انسان نمى تواند باور كند جايى كه هنوز ربع قرن از رحلت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) نگذشته
است پس از آنهمه سفارش و توصيهاى كه در حق عترت و فرزندانش ، به ويژه دو سبط و
دو ريحانه ، انجام داده بودند ، كه اينان سروران جوانان بهشتى هستند و . . . افرادى كه خود
طرف خطاب سخنان رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) بودند چه قدر عاصى شده باشند ؟ و تا چه حد در
مورد وصاياى آن بزرگ بى تفاوت و فراموشكار باشند ؟ اينان اگر در مورد اين سفارشهاى
ويژه تا اين حد بى تفاوت بوده اند در مورد ديگر توصيه ها و دستورها تا چه حد عامل
بوده اند ؟ و اصولا اسلام و تدين آنان تا چه حد مقبول يا مورد عمل بوده است ؟ و اصولا
دنيا و رياست و حكومت چند صباحى آن در كام آنان چقدر شيرين بوده است ؟ چرا دنيا را
با عقبى با ثمن بخس معاوضه كرده اند و چه تجارت زيانبارى را انجام داده اند ؟
مرحوم شيخ محمد تقى شوشترى صاحب " الاوائل " مىنويسد :
" هنگامى كه جنازه ء امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) را در كنار قبر پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) نگهداشتند تا
دفن كنند اين خبر به عايشه رسيد پس در حال مبارزه ، به صورتى كه روى زين استرى
قرار داشت به سراغ دفن كنندگان آمد و نخستين زنى بود كه در اسلام روى زين اسب قرار
مى گرفت و با صداى بلند اعلام نمود : فرزند خودتان را از خانهء من دور سازيد او حق دفن
در اين جايگاه را ندارد ، حجاب پيامبر خدا هتك نمى گردد .
حسين ( عليه السلام ) پاسخ داد از روز نخست تو و پدرت بوديد كه از نزديك حجاب پيامبر خدا را
هتك نموديد و خداوند از اين جسارت شما بازخواست خواهد نمود . . . . ( 1 )
هامش
1 . الأوائل علامه شيخ محمد تقى شوشترى ، ص 63 .