و من خرج عنه كان كافرا ، فقام اليه على ( عليه السلام ) فاعتنقه فقال : بأبى انت وأمى ذرية بعضها
من بعض والله سميع عليم " . ( 1 )
" حمد و سپاس خدائى را است هر آن كس كه سخن گويد آن را شنواست ، و هر كس
سكوت اختيار كند آنچه در ضمير دارد مىداند ، هركس زندگى كند معاشش با او است ، و
هر آن كس كه بميرد پس بازگشتش به سوى اوست ، پس از حمد و ثناى الهى ، قبرها محل
كوچ ما است ، قيامت وعده گاه ما ، خداى متعال شكايت كننده ء ما است على ( عليه السلام ) دروازه ء آن
كسى است كه مؤمن باشد هر آن كس كه از آن دروازه بيرون باشد پس كافر خواهد بود . پس
على ( عليه السلام ) بلند شد و او را به آغوش كشيد و فرمود : " پدر و مادرم فداى تو باد نسلى كه يكى
پس از ديگرى از هم ارث مى برند . . . " .
پندهاى جاودان
فرزند آدم ! از محارم الهى چشم بپوشان تا واقعا عابد و ستايشگر خدا باشى .
از آنچه خداوند به تو نصيب فرموده است راضى و خشنود باش تا غنى و بى نياز باشى .
همسايگى كسى كه با تو همجوار است نيك و خوب انجام ده تا مسلم باشى .
با مردم آنگونه رفتار نما كه دوست دارى با تو آنگونه رفتار نمايند پس عادل باشى .
قبل از شما پيشينيانى بودند كه ثروت جمع مى كردند عمارات مى ساختند آرزوهاى
دور و دراز داشتند همگى هلاك و تباه شدند ، مساكن آنان قبور ، كار و عمل آنان
غرور گرديد .
فرزند آدم ! تو از آن لحظه اى كه از بطن مادر ساقط گرديده اى به ويران سازى عمرت
مشغول هستى مؤمن هر روز زاده و توشه اخذ مىكند و كافر هر روز كام جويى مى نمايد .
امام ( عليه السلام ) بعد از اين سخنان ، آيه شريفه را تلاوت مى نمود : " وتزودوا فإن خيرالزاد ،
ألتقوى " .
هامش
1 . إربلى كشف الغمه ج 2 ، ص 195 .