يكى از توطئههاى دامنه دارى است كه دودمان ننگين بنى اميه ، بر ضد خاندان
پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) چيده بودند و با جعل و نشر اخبار دروغ مربوط به اين قسمت خواسته اند افكار
عمومى مسلمانان را نسبت به فرزند رشيد على ( عليه السلام ) بدبين و مشوش سازند [ نعوذ بالله ] . او
را اهل بزم و عيش و نوش معرفى نمايند نه مرد رزم و جهاد .
شواهدى براى اين موضوع وجود دارد كه در ذيل به برخى از آنها اشاره مىشود .
پيشواى دوم در پاك ترين و برجستهترين خاندان چشم به جهان گشود و تحت
تربيت و پرورش پدر و مادر عاليقدرى پرورش يافت و شخصيتى برجسته و صفاتى
ممتازى را كسب نمود . او يك مرد الهى بود كه از تمام امكانات خود ، نه براى بهره بردارى
بيشتر از لذات زندگى ، بلكه در راه خدا و خشنودى پروردگار ، و رسيدگى به وضع بيچارگان
استفاده مى كرد .
او اوقات خود را صرف عبادت و اطاعت خدا مى نمود همانطور كه گذشت 25 بار با پاى
پياده به زيارت بيت الله الحرام رهسپار و با وجود آنكه مركب سوارى در اختيار داشت ولى
پياده و گاه پا برهنه راهپيمائى مى كرد تا در پيشگاه پرودگار خود ، بيشترين اجر و پاداش را
داشته باشد . ( 1 )
در عصر او هيچ كس از لحاظ كثرت عبادت و نيايش و توجه به خدا ، به پايه ى او
نمى رسيد ، هرگاه نام خدا را مى بردند او به ياد روز رستاخيز و عوالم پس از مرگ مى افتاد ،
دگرگونى خاصى به او دست مى داد ، هنگام ساختن وضو و موقع نيايش ، حالت روحى و
جذبه ى معنوى عميقى پيدا مى كرد كه فقط در مردان الهى ، مى توان نظاره نمود و چون
به قصد راز و نياز با خدا ، به در مسجد مى رسيد ، با سوز و گداز خاصى زبان به مناجات و
اعتذار به پيشگاه خدا باز مىگشود ، او هرگز خدا را فراموش نمى كرد . ( 2 )
با توجه به اين حقايق مسلم تاريخى ، قابل قبول نيست كه شخصى كه داراى چنين
هامش
1 . مناقب ج 4 ، ص 14 - كشف الغمه ج 2 ، ص 124 - تاريخ الخلفاء ص 190 - البداية والنهايه
ج 8 ، ص 37 .
2 . اعيان الشيعه ج 4 ، بخش 1 ، ص 12 .