آن در سالهاى بعد توسط فرزندان پاك و سلالهء تابناك او ادامه يافت ، و سرانجام مسأله
خلافت و ولايت را در صحيح ترين و باشكوه ترين مسير آن يعنى امامت انداخت
و پيش برد كه اكنون چهارده قرن است كه اسلام راستين در همان مسير پيش مى رود .
لذا آشكار مىشود كه بر خلاف انديشهء ظاهربينان ، آن مبارزات خستگى ناپذير نه تنها با
عدم توفيق روبرو نشد بلكه در عالم اسلام و جهان حق و حقيقت ، عالى ترين پيروزى ها
را نيز فرا چنگ آورد .
فاطمه زهرا ( عليه السلام ) پس از رحلت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) ، تا آخرين لحظاتى كه شوى بزرگوارش
على ( عليه السلام ) بيعت تحميلى با ابو بكر را براى حفظ وحدت مسلمين و دستآوردهاى اسلام
قبول نكرده بود ، با آن جانشين بر حق پيامبر و امام راستين ، همكارى و همفكرى عميق
و پردامنه و همه جانبه داشت و به عنوان بهترين يار و ياور و مددكار ، در كنار شوهرش
ايستاده بود و دوشادوش آن بزرگوار گام برمىداشت . زهراى اطهر معتقد بود كه خلافت
و زعامت جهان اسلام ، مخصوص و مربوط به لايق ترين و شايسته ترين و سزاوارترين فرد
جهان اسلام ، يعنى على بن ابى طالب ( عليه السلام ) است ، چرا كه از ميان تمام نامزدها و مدعيان
خلافت ، تنها او بود كه از همه فاضل تر و عالم تر و داورتر و شجاع و دلاورتر و حاكم تر به
حق و عدل و سزاوارتر به ادامهء راه اسلام و پيامبر اسلام ( صلى الله عليه وآله ) بود . . .
آرى زهراى اطهر ، آن بانوى عفيف و مجاهد ، آن تلاشگر نستوه و خستگى ناپذير ، در
مورد اين اعتقاد عميق دينى و مكتبى و سياسى ، كوشش داشت كه با مجاهدات و رهبريها
و راهنمايىهاى خويش ، مردم را به راه صحيح رهنمون شود تا در مورد آن انتخابات
ساختگى و بيعت تحميلى و صحنهسازيهاى حسابگرانهء خلافت ، تجديد نظر كنند و آن را
به لايق ترين فرد آن زمان و مكان و همهء زمانها و مكانها ، كه مورد سفارش و تأكيد مقام
شامخ رسالت ( صلى الله عليه وآله ) بود ، بسپارند و با حضرت على ( عليه السلام ) همكارى و همفكرى كنند و از سقوط
اسلام در بيراهههاى انحراف و بازگشت به عصر جاهلى جلوگيرى به عمل آورند .
فاطمه ( عليه السلام ) حتى در جلساتى كه در آن شبهاى غم انگيز وتيره و تار مدينه ، به
كوشش على ( عليه السلام ) در منزل برخى از مهاجرين و انصار تشكيل مى يافت ، فعالانه شركت
مى جست و در توضيح و تشريح حقايق و تبيين موضع سياسى اسلام با على ( عليه السلام ) همكارى
و همراهى مى كرد ، تا شايد ولايت و سرپرستى امت به دست اهل آن ، كه به راستى
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 373
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٣٧٣