هر آن كس كه با تو محاجه نمايد ، بگو كه : بيائيد همگى ، فرزندان و زنان و خويشان
خود را بخواهيم ، سپس مباهله كنيم و لعنت خداوند را بر دروغگويان قرار دهيم . . . " .
آرى وقتى مسأله دعوت نبوى و مقابلهء سران اديان ديگر با آن حضرت بالا گرفت و كار
به جايى رسيد كه آنان رسول اكرم را دروغگو قلمداد كردند ، با نزول اين آيهء شريفه ،
مرحلهء يك امتحان سخت و دشوار پيش آمد . قرار شد هر دو طرف با خانواده و فرزندان
و خويشاوندان خود در برابر يكديگر صف آرايى كرده و به مباهله پردازند . يعنى هر كدام ،
لعنت خدا و نفرين و عذاب الهى را براى آن كسى كه در ادعاى خود دروغگو است
خواهان شوند .
در اينجا فاطمه زهرا ( عليه السلام ) به تصديق اهل قبله و اجماع و عموم مسلمين ومحدثين
عامه و خاصه ، حتى خوارج و منافقان ، مورد شمول اين آيهء شريفه است . زيرا باتوجه به
اينكه در آيهء شريفهء مزبور آمده است كه هريك از شما زنان و بانوان و فرزندان خود را
بخواهيد پيامبر اسلام از ميان زنان جز فاطمه ( عليه السلام ) جگر گوشهء خود ، و از فرزندان جز
حسن و حسين ( عليه السلام ) و از خويشاوندان جز على بن ابى طالب ( عليه السلام ) را كه براى او همانند
هارون نسبت به موسى بود ، فرد ديگرى را نخواست و فقط با همين گروه اندك ، به راه
افتاد تا براى مباهله برود و در مقابل صف مخالفين بايستد .
در اينجا پيامبر اسلام با جمع اين گروه كوچك و نورانى ، در سال دهم هجرى براى
مباهله با كشيشان و رؤساى مسيحيت آن روز حركت كرد .
از طرفى ، گروه مقابل كه متشكل از رؤساى كليساها ، اسقفهاى اعظم و رئيس
مذهبى ملت نصارى و جمع ديگرى بود ، روى هم رفته 14 نفر بودند كه خود را براى مباهله
آماده ساخته بودند .
اما همين كه اسقف نجران ، رئيس آن گروه ، چشمش به اين كاروان نور وقدس و
جلالت ، افتاد ، ناگهان درونش منقلب گرديد و با اشاره به ياران خود گفت : اى گروه
نصارى ! من گروه نورانى و سيماهاى الهى را در حال حركت مى بينم كه اگر دعا كنند كه
خداوند كوهها را از محل خود تكان دهد ، خداوند دعايشان را مستجاب خواهد كرد . هرگز
با چنين گروهى مباهله نكنيد كه به هلاكت خواهيد رسيد و در روى زمين نصرانى باقى
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 356
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٣٥٦