امام زمان " عج " و مادرش زهرا ( عليه السلام )
از علامهء بزرگوار ، سيد محمدباقر ، فرزند آيت الله سيد محمد هندى متوفى 1329 ه . ق
نقل شده است :
شب عيد غدير ، در عالم خواب و رؤيا ، امام زمان " عج " را ديدم كه بسيار غمگين و
گرفته و اندوهناك بودند . به محضر مباركشان عرض كردم : اى فرزند رسول الله فدايتان
گردم ، چرا در چنين شب عزيز و مباركى ، شما اين چنين گرفته و اندوهناك هستيد ؟ در
پاسخ فرمودند :
حزن واندوه مادرم زهراء ( عليه السلام ) را به ياد مى آورم كه در آن زندگى محدود و كوتاه خود ،
چه آلام و مصائب شگفت و جانفرسايى را متحمل گرديد . و از يادآورى آنهمه رنج واندوه ،
غمگين مى شوم . آيت الله ، در پى دريافت اين پاسخ جانسوز ، از خواب بيدار شد ، و
بلافاصله قلم برگرفت تا شور و احساس عجيبى را كه پس از آن خواب دلنواز پيدا كرده
بود ، در قالب شعرى عارفانه و مخلصانه بريزد . لذا همان شب اشعارى به مناسبت حال
سرود كه مطلع آنها چنين است :
لا ترانى اتخذت لا وعلاها * بعد بيت الأحزان ، بيت سرور
يعنى : هرگز مرا نخواهيد ديد ، كه بعد از آن همه آلام و اندوهها كه در بيت الاحزان
ديده ام ، خانهء سرور و شادى داشته باشم . ( 1 )
در اينجا براى آگاهى خوانندگان علاقمند ، ذكر اين نكته ضرورى است كه در ارتباط با
فرزندان حضرت فاطمه زهرا ( عليه السلام ) مطالب و مسائل فراوانى در اخبار و احاديث و تاريخ و
فرهنگ اسلامى وارد شده كه بررسى آنها فرصت و مجال بسيار گسترده اى لازم دارد . از
طرف ديگر ، چون توسط همين نگارنده ، مجلدات تفصيلى " زندگى نامهء پيشوايان " در
دست انتشار است ، شرح مبسوطى درباره ء فرزندان زهراى اطهر ( عليه السلام ) گردآورى و نگاشته
شده است ، لذا از شرح تفصيلى مطالب مربوط به فرزندان زهرا ( عليه السلام ) در اين كتاب
خوددارى كرديم و اكنون خواننده ء علاقمند را كه خواهان مطالب مشروح در اين باره
هستند ، به مطالعهء آن دو جلد دعوت مى كنيم .
هامش
1 . وفاة الصديقة الزهراء ( ع ) ، عبد الرزاق المقرم ص 97 چاپ نجف .