دعاى پنجاه ودوم :
اصرار در آستان خداوند
[ - ( 1 ) اى خدايى كه چيزى در زمين وآسمان از تو پنهان نمىماند ، واى معبود من ، چگونه پنهان بماند چيزى كه تو خود خالق آن هستى ؟ وچگونه قابل شمارش نباشد چيزى كه خود آن را ساختهاى ؟ يا چگونه از تو غايب شود چيزى كه خود آن را تدبير مىكنى ؟ يا چگونه مىتواند از تو بگريزد كسى كه زندگى أو جز به روزى تو بسته نيست ؟ يا چگونه مىتواند از دست تو خود را رها كند كسى كه در غير مملكت تو راهى براي أو نيست ؟ !
( 2 ) خدايا پاك وپيراستهاى ! با ترسترين بندگانت از تو ، عالمترين آنان به توست وخاشعترين آنان در بارگاه تو مطيعترين آنهاست وپستترين آنان كسى است كه تو أو را روزى مىدهى ولى أو غير تو را مىپرستد .
( 3 ) خداوندا پاك ومنزهى ! كسى كه مشرك شود وپيامبرانت را تكذيب كند از سلطنت تو چيزى نمىكاهد . وكسى كه حكم تو را ناگوار مىپندارد نمىتواند فرمان تو را بگرداند وكسى كه قدرت تو را دروغ مىشمرد نمىتواند از چنگ تو بگريزد وآن كس كه غير تو را پرستش كند از خاطر تو نمىرود وآن كس كه ديدار تو برايش ناگوار است ، در دنيا براي هميشه عمر نمىكند .
( 4 ) خدايا پاك ومنزهى ! چه قدر مقام تو بزرگ وسلطنت تو غالب وقدرت تو شديد وفرمان تو نافذ است !
( 5 ) پاك وپيراستهاى ! براي جميع بندگانت مرگ را امرى حتمي قرار دادهاى چه آنها كه تو را به يكتايى مىپرستند وچه آنها كه به تو كافرند ، وهمگان مرگ را خواهند چشيد وهمه به سوى تو باز مىگردند . پس تو مبارك ووالايى ، هيچ معبودى جز تو نيست ، يكتايى وهيچ شريكي براي تو نيست .
( 6 ) من به تو ايمان آوردم ورسولانت را تصديق كردم وكتابت را پذيرفتم وبه هر معبودى غير تو كافر شدم واز هر كس كه غير تو را عبادت كند ، بيزارى جستم .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 255
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص٢٥٥