تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 253

مساهمون:

ص٢٥٣
( 7 ) اى پناهگاه من هنگامى كه راهها ومسلكهاى گوناگون مرا ناتوان ساخته‌اند . واى در گذرندهء از لغزشهاى من ، اگر چشم پوشى تو از زشتيهايم نبود ، به تحقيق من از رسوايان بودم . واى تأييد كنندهء من به يارى ونصرت ، اگر يارى تو نبود ، به راستى از شكست‌خوردگان بودم . واى كسى كه پادشاهان در برابر أو يوغ ذلت وخوارى بر گردنهايشان افكنده‌اند واز هيبت واقتدار أو هراسناكند ، واى أهل تقوى واى كسى كه نامهاى زيبا از آن توست ، از تو درخواست مىكنم كه مرا ببخشى وبيامرزى . من بي گناه نيستم كه عذرم پذيرفته باشد وداراى توانى نيستم كه پيروز گردم وراه فرارى ندارم كه بگريزم . ( 8 ) واز تو مىخواهم كه از خطاهايم درگذرى ودر آستانت بيزارى مىجويم از گناهانى كه مرا به فلاكت انداخته واحاطه‌ام كرده وبه هلاكت كشانده است . اى پروردگار من ، از آن گناهان با حال پشيمانى به سوى تو گريخته‌ام ، پس توبه‌ام بپذير . به تو پناه آورده‌ام ، پس پناهم ده . به تو روى آورده‌ام ، پس خوارم مساز . دست گدايى به سوى تو دراز كرده‌ام ، پس محرومم مفرما . به ريسمان تو چنگ انداخته‌ام پس تسليم ديگرىام مكن . تو را مىخوانم ، پس نااميدم باز مگردان . ( 9 ) اى پروردگار من ، تو را مىخوانم در حالي كه مسكينم ، نالانم ، ترسانم ، هراسانم ، بيمناكم ، گدايم وبيچارهء آستان توام . ( 10 ) اى معبود من ، به تو شكايت مىآورم از ناتوانيم در اقدام سريع به آنچه كه به اوليائت وعده داده‌اى ، ودر پرهيز از آنچه كه دشمنانت را از آنها بيم داده‌اى ، واز فراوانى غمها واز وسوسهء دلم . ( 11 ) معبودا ، تاكنون مرا به خاطر نيتهايم رسوا نكرده‌اى وبه خاطر گناهانم هلاك نساخته‌اى . هر گاه تو را مىخوانم مرا أجابت مىكنى گرچه من در آن هنگام كه تو مرا مىخوانى كاهلم . وهر گاه من حاجتي داشته باشم از تو درخواست مىكنم ودر هر كجا باشم رازم را نزد تو فاش مىگويم وجز تو را نمىخوانم وبه هيچكس غير تو اميد ندارم . ( 12 ) خدايا أجابت ، أجابت . آن كس كه به تو شكايت آورد ، صدايش مىشنوى وآن كس كه بر تو توكل نمايد ، به ديدارش مىروى وهر كس را كه به ريسمان تو چنگ زند نجات مىدهى وآن كس را كه به تو پناهنده شود ، از گرفتارى مىرهانى . ( 13 ) اى معبود من ، پس به خاطر كمي شكر گزاريم ، مرا از خير آخرت ودنيا محروم مفرما وآنچه از گناهانم مىدانى ببخش . ( 14 ) اگر عذابم كنى ، البتة منم كه ظالم ومتجاوز وضايع كننده وگناهكار ومقصر وواگذارنده وغافل از نصيب خويشم . وامّا اگر مرا ببخشى ، تويى كه مهربانترين مهربانانى . - ]