( 7 ) خداوندا من همواره كه شب را صبح مىكنم وصبح را به شب مىرسانم عمل خودم را اندك مىبينم وبه گناهانم اعتراف دارم وبه خطاهايم اقرار مىكنم . من به خاطر تعدّى به خويشتن ذليلم ، رفتارم مرا هلاك ساخته وهواي نفسم مرا پست وذليل گردانيده وشهواتم مرا از توفيقات وبهرهها محروم ساخته است .
( 8 ) پس اى مولاي من ، به گدايى آمدهام ، واين گدايى از سوى كسى است كه به خاطر آرزوهاى دراز روحش بيهوده شده وبه خاطر خشكى وبي تحركى رگها جسمش غافل شده ودلش شيفته وشيداى فراوانى نعمتها گشته وفكرش نسبت به آيندهاى كه به سوى آن پيش مىرود اندك است .
( 9 ) گدايى كسى است كه به راستى آرزو بر أو غالب آمده وهواي نفس أو را فريب داده ودنيا بر أو مسلط گشته ومرگ بر أو سايه افكنده است . گدايى كسى است كه گناهانش را بسيار مىداند وبه خطاى خود معترف است . گدايى كسى است كه جز تو پروردگارى برايش نيست وغير تو سرپرستى ندارد وهيچ كس أو را از چنگ تو نجات نمىدهد وهيچ پناهى براي فرار از تو جز آستان خودت ندارد .
( 10 ) خدايا از تو درخواست مىكنم به احترام حقّى كه بر همهء مخلوقاتت دارى وبه اسم أعظمت كه پيامبرت را فرمان دادى تا به آن اسم تو را تسبيح گويد وبه عظمت ذات بزرگت كه هرگز فرسوده ومتغير نمىگردد ودگرگونى ونيستى نمىپذيرد ، كه بر محمّد وآل محمّد صلّى اللَّه عليه وآله درود فرستى ودر پرتو بندگى خودت مرا از هر چيزى بي نياز گردانى وبا ترس از خودت علاقهء به دنيا را از دل من بكنى وبا رحمت خود مرا با انبوه كرامتهايت جفت وهمراه گردانى .
( 11 ) پس من به سوى تو مىگريزم واز تو مىترسم واز تو يارى مىجويم وتنها به تو اميد دارم وتو را مىخوانم وبه تو پناهنده مىشوم وتنها به تو اطمينان دارم واز تو كمك مىطلبم وبه تو ايمان دارم وبر تو توكل مىكنم وبر بخشش وكرم تو اعتماد وتكيه دارم . - ]
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 257
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص٢٥٧