( 113 ) وبا توفيق وپشتيبانى خود مرا تأييد فرما ومرا در نيت شايسته وگفتار مورد رضايت ورفتار نيكو يارى كن ومرا بجاى قدرت وتوان خودت ، به قدرت وتوان خودم وامگذار .
( 114 ) وروزى كه مرا براي ملاقاة با خودت مبعوث مىكنى ، خوارم مساز ودر نزد دوستانت رسوايم مكن وذكر خودت را از يادم مبر وشكرت را از من مگير ، بلكه در آن هنگام كه جاهلان ، نسبت به نعمتهايت در غفلتاند ، مرا در حالات فراموشى ، به شكر وسپاس خود ملتزم بدار وبه من الهام كن كه بر آنچه بمن در آنها ولايت دادهاى ثناى تو را بگويم وبه نيكىهايى كه ابتدأ در حق من انجام دادهاى اعتراف كنم .
( 115 ) ورغبت من بسوى خودت را بالاتر از رغبت ديگران وشكر مرا نسبت به خودت ، برتر از شكر ديگران قرار بده ( 116 ) وآن هنگام كه بتو نيازمندم ، مرا خوار مساز وبخاطر اهمالهائى كه در حق تو انجام دادهام هلاكم مگردان وبا من آنگونه كه با دشمنانت بر خورد ميكنى بر خورد مكن ، كه همانا من در برابر تو تسليمم وميدانم كه حجت ودليل از آن توست وتو در فضل ، شايستهتر ودر احسان ، سود بخشتر از ديگرانى . وتو أهل تقوى وآمرزش هستى وبه اينكه عفو كنى شايستهترى تا به اينكه عقاب نمايى ، وبه اينكه گناهان ما را بپوشانى نزديكترى تا به اينكه آنها را بر ملا كنى .
( 117 ) پس مرا زنده بدار با حياتي پاك كه هماهنگ با خواستههاى من باشد وبه آنچه دوست مىدارم منتهى گردد ، بگونهاى كه آنچه تو نمىپسندى انجام ندهم وآنچه را نهى كردهاى مرتكب نشوم ومرا همچون كساني بميران كه نور وفروغ آنها از پيش رو واز جانب راست ، اطرافشان را نوراني ساخته است .
( 118 ) ومرا در نزد خود كوچك كن ودر نزد مخلوقاتت بزرگ بنما وآن هنگام كه با تو خلوت مىكنم پستم كن ودر بين بندگانت بالايم ببر ومرا بي نياز كن از كسى كه از من بي نياز است وفقر وگدائى مرا نسبت به خودت افزون فرما .
( 119 ) ومرا از سرزنش دشمنان واز نزول بلا واز ذلت وسختى محفوظ بدار ومرا در آنچه از گناهان كه بدانها مطلعى تحت پوشش عفوت قرار بده ، آنسان كه مىپوشاند كسى كه اگر بردباريش مانع نباشد بر انتقام سخت قادر است واگر درنگ وتأملش نباشد بر مؤاخذهء بر گناه توانايى دارد .
( 120 ) واگر خواستى قومي را گرفتار فتنه يا امر ناگوارى بسازى ، مرا بخاطر آنكه بتو پناه آوردهام ، از آن نجات ده وچون مرا در دنيا به ورطهء فضيحت ورسوايى نينداختهاى در آخرت نيز مرا در آن مينداز .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 229
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص٢٢٩