( 5 ) واى كسى كه دست رد بر سينه روى آورندگان به بارگاهت نمىزنى .
( 6 ) واى آنكه تحفههاى كوچك را مىپذيرى ودر برابر كارهاى اندك ، سپاس مىگويى .
( 7 ) واى كسى كه كار ناچيز را شكر مىگذارى وپاداشى بزرگ عطا مىكنى .
( 8 ) واى كسى كه به هر كه به تو نزديك شود ، نزديك مىشوى .
( 9 ) واى آنكه كساني را كه به تو پشت مىكنند ، خودت مىخوانى .
( 10 ) واى كساني كه نعمتها را تغيير نمىدهى ودر انتقام وعذاب ، شتاب نمىكنى .
( 11 ) واى آنكه حسنات را ثمر بخش مىسازى تا رشد دهى واز گناهان در مىگذرى تا پنهانشان سازى .
( 12 ) با تأمين حاجات ، آرزوها پيش از نيل به منتهاى كرم تو روا شدند وظرف درخواستها با فيض بخششهاى تو پر گشتند وأوصاف قبل از وصول به كنه وصف تو از هم پاشيدند ومحو شدند . پس برتر از هر عالي ، علوّ وبلندى از آن توست وبزرگى وجلال بالاتر از هر بزرگى ، مخصوص توست .
( 13 ) هر بزرگى در نزد تو كوچك است وهر شريفى ، در كنار شرافت تو حقير وناچيز است . آنها كه بر غير تو وارد شدند بحق ضرر كردند وآنها كه به جز تو به سوى ديگران رفتند دچار خسران گشتند وآنها كه در آستان غير تو گرد آمدند ، تباه شدند وهمهء آنها كه به دنبال كسب چيزى بودند گرفتار قحطى گشتند مگر آنها كه به دنبال كسب فضل تو بودند .
( 14 ) درگاه تو به روى علاقهمندان گشوده وجود وبخشش تو براي گدايان آستانت جارى است وياريت نسبت به يارىجويان نزديك است .
( 15 ) آرزومندان هرگز از تو نااميد نمىشوند وآنها كه به سوى تو مىآيند هيچگاه مأيوس نمىشوند وآمرزش خواهان هرگز با انتقام وعقاب تو به شقاوت گرفتار نمىگردند .
( 16 ) روزى تو ( حتى ) براي كسى كه تو را نافرمانى مىكند نيز گسترده است وشكيبايى تو شامل آن كس كه با تو دشمنى نموده نيز مىشود .
عادت تو نيكى به گناهكاران است وسيره وروش تو مدارا با تجاوز كاران است تا آنجا كه اين ملاحظات تو آنان را از توبه وبازگشت غافل نموده واين مهلت دادنها ايشان را از اجتناب از گناه باز داشته است .
( 17 ) خدايا تو فقط از اين جهت در بارهء گناهكاران تأنى نمودى كه آنان به امر تو باز گردند ومهلتشان دادى چرا كه به دوام سلطنت خود مطمئن بودى . پس هر كس كه أهل سعادت باشد پايان كأرش را سعادت رقم زدى وآن كس كه أهل شقاوت باشد ، در جهت آن أو را گرفتار خذلان ساختى .
( 18 ) همهء آنان سرانجام به حكم تو باز مىگردند وأمور آنان به فرمان تو باز گشت مىكند ، در طول مدت ومهلت آنان ، استدلال تو از استحكام نمىافتد وبه خاطر عدم شتاب در قضاوت در بارهء آنان ، برهان تو باطل نمىگردد .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 207
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص٢٠٧