وتشويق ، آنان را به سويى بردى كه از بهرهء كامل برخوردار شوند . حقايقى را به آنان نشان دادى كه اگر از آنان مىپوشاندى ، چشمانشان هرگز آنها را نمىديد وگوشهاشان نمىشنيد وذهن آنها بدان نمىرسيد . وخودت فرمودى : ما را ياد كنيد تا من نيز به ياد شما باشم وشكر مرا بجاى آوريد وكفران مكنيد . وفرمودى : اگر شكرگزار باشيد بر نعمتهاى شما مىافزايم واگر كفران پيشه كنيد ، به راستى عذاب من شديد است .
( 15 ) وتو فرمودى مرا بخوانيد تا شما را استجابت كنم ، به راستى كساني كه با روحيهء استكبار ، خود را فراتر از بندگى من ببينند به زودى به آتش دوزخ داخل خواهند شد ودر آن جاويد مىمانند ، پس دعا ودرخواست از خود را عبادت وترك دعا را استكبار ناميدهاى وتهديد كردهاى كه ترك دعا موجب دخول هميشگى در آتش دوزخ مىشود .
( 16 ) پس بندگانت تو را به خاطر لطفت ياد مىكنند وبا فضلت سپاس مىگزارند وبه موجب فرمانت تو را مىخوانند ودر راه تو صدقه مىدهند تا از تو زيادت نعمت طلب نمايند . ودر اين امر براي آنان ، نجات ورهايى از غضب تو وفلاح ورستگارى در پرتو رضايت تو محقّق مىشود .
( 17 ) واگر يكى از مخلوقات تو از جانب خودش ديگرى را مثل آنچه تو بندگانت را به آنها راهنمايى فرمودهاى ، راهنمايى مىكرد ، به صفت احسان واعطاء نعمت موصوف مىشد وبه هر زبانى مورد ستايش قرار مىگرفت . پس حمد وسپاس براي توست ما دام كه راهى براي حمد تو باز است ولفظي باقي است كه با آن حمد تو گفته شود ومعنايى در كار است كه به ستايش تو باز گردد .
( 18 ) اى كسى كه به سبب احسان وفضل ، در نزد بندگان ، شايستهء ستايش شدهاى وآنان را غرق در نعمت وبخشش نمودهاى ، نعمات تو در بين ما چه آشكار وپيدا وبخششهايت بر ما چه فراوان واختصاص يافتن ما به نيكهاى تو چه زياد است ! .
( 19 ) تو ما را به دين برگزيده وآيين مورد رضايت وراه سهل وآسان خود هدايت نمودى ونسبت به طريقهء تقرّب به خودت ورسيدن به كرامتت ما را بصيرت دادى .
( 20 ) خداوندا وتو در زمرهء بر گزيدهء اين وظايف واعمال ويژهء از واجبات ، ماه رمضان را قرار دادى ، ما هي كه آن را از ساير ماهها ممتاز نمودى واز بين همهء زمانها وايّام ، آن را انتخاب فرمودى وآن را بر همهء أوقات سال به نزول قرآن ونور مقدّم داشتى وايمان را در اين ماه مضاعف نمودى وروزه را در آن واجب گردانيدى وبندگان را به قيام در آن براي عبادت ترغيب فرمودى وشب قدر را كه از هزار شب بهتر است در آن تجليل نمودى .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 197
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص١٩٧