تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسى ) — صفحة 65

مساهمون:

ص٦٥
- همهء صحف آسمانى ، بزرگى جايگاهت را به زبان مىآورند و خداوندان دانش از دانش‌هاى تو برمىگيرند . - اگر تو نبودى ، اختلافى نبود ، مردم سازشكار بودند مگر درباره تو كه اختلاف دارند - پس انديشه دربارهء تو است كه كار را به‌جايى سهمناك مىكشاند . - براى بزرگ داشت تو آيه‌ها و سوره‌ها آمد . تا برخى به آن گرويدند و برخى حق‌ّپوشى كردند . - برخى از نادانى در همان‌جا كه بودند ايستادند و به‌آزمايش نپرداختد . چه‌اندازه سربسته سخن گفتند ؟ و تا چه مرزى را هويدا ساختند ؟ و تا كجا پنهان‌كارى نمودند ؟ - حقيقت از ميان آشكار و نهان روى مىنمايد . - سوگندى سخت به آن خداى كه ما را بيافريد ! كه اگر تو نبودى ، خداى و الا آسمان را به استوارى نمىپرداخت . - اى آنكه در بالاترين جاى عرش نامى به‌اندازهء سپهر دارى ! نامهاى درخشان تو ، مانند ستارگان تابان است ، - و منش‌هاى هفتگانه‌ات به گردنه‌هاى گوى مانند جهان مىماند . - آنگاه كه خداوندان دانش‌ها نادان شوند ، تو دانايى ، زيرا دانشى كه ميان مردم پراكنده شده از سوى تو بوده است . - تو اختر راهنما هستى كه هرگمراه را راه مىنمايى . فرزندان فروزانت همچون برج‌هايى هستند در سپهر معنى - و تو به خورشيد و ماه مىمانى ! - پيشوايانى كه سوره‌هاى قرآن ، زبان به برترى ايشان گشوده ، و راه راست به دستيارىشان هموار گرديده ، - خنك كسى كه به آنان و نه ديگران ، بپيوندد ، كه آنان گروهىاند كه دودمان پيامبر ، يا بگو ، تبار خداوندند ، - و هركه با هر دو دست در آنان آويخت از لغزش سهمناك رهايى يافت .