بحثى پيرامون ايمان ابو طالب
اينك گوهرهايى آبدار و در رشته كشيده از سرودههاى روشن او را كه در كتابهاى حديث و سرگذشت نامهها و تواريخ آمده مىآوريم .
حاكم با سندهاى خود از ابن اسحاق آورده كه او گفت : ابو طالب ابياتى خطاب به نجاشى سرود و او را تشويق كرد كه آنان - يعنى مهاجران مسلمان به حبشه - را همسايگانى نيكو باشد و از آنان پاسدارى كند . به اين قرار :
- نيكان مردم بدانند كه محمّد ، دستيار موسى و مسيح بن مريم است
- او نيز براى ما دينى آورد مانند آنچه ايشان آوردند پس همهء ايشان ما را به فرمان خدا راهنمايى مىكنند و از بدىها باز مىدارند .
- البتّه شما در كتاب خود مىخوانيد كه او گفتارى راستين دارد و سخن او از سر نادانى نيست .
- و براستى كه هيچ گروهى از ما به آهنگ تو پاى در راه نمىنهند مگر با جوانمردى و بزرگوارىهايى كه از تو ديدهاند باز مىگردند « 1 » .
و هم او چكامهاى چنين سرود :
هامش
( 1 ) . المستدرك ، حاكم : 2 / 623 .