- و پرچمداران را هلاك كرد كه صبح كردند و به آنها مثل زده و قصه آنها را بازگو مىكردند ،
- اين يك را كشيده و آن ديگرى را سرش بر نيزه بلند نموده و آن يك را بند اسارت بر او گذارد ،
- و در روز ( خيبر ) هنگامى كه به پرچم ( احمد صلّى اللّه عليه و آله ) ابو بكر پشت كرد و مردم همه حاضر بودند ،
- و دوّمى پرچم را گرفت و رفت ولى برگشت در حالى كه پرچم را مىكشيد از خوارى و خود را ملامت و توبيخ مىكرد ،
- تا آنكه هردو برگشتند ، غضب و خشم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نمايان شد و شايسته بود بر او كه به اين جهت غضب كند ،
- و در بامداد بعد فرمود در حالى كه اطرافيان همه شنيدند و سخن از او كامياب و مويّد بود ،
- كه من هرآينه مىدهم پرچم را به مردى وفادار ، شجاعى كه به گرفتن جانها معتاد است ،
- مردى كه دوست دارد خدا و سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله او را و دوست دارد او را خداى بزرگ و پيامبر پسنديده او ،
- تا آنكه تاريكى شب همه را فراگرفت و به شتاب گذشت و صبح آن نمايان شد ،
- فرمود : اى سلمان ، بياور برادر مرا پس سلمان پاك گفت : على عليه السّلام مبتلا به درد چشم شده است .
- و رفت و برگشت و دست على را مىكشيد ، بدانكه بلندست شرافت كشيده شده و عزّت كشانيده ،
- پس بهبودى يافت درد چشمش به يك آب دهان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و پوشانيد او را زره گشادى كه رشتههاى فولادين بههم پيوسته داشت ،
- پس با دستى آن پرچم را گرفت و با دست ديگرش زره آهنين را پوشيد ،
الغدير ( فارسى ) — صفحة 470
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٤٧٠