مىداد . « 1 »
و عجيبتر اين است كه او با تمام اين مطالب كه ياد شد از قضاوت و داورى خوددارى نكرده و از فتوا دادن امتناع نمىنمود ؛ هرچند كه خطا و اشتباه او در بسيارى از آنها ظاهر مىشد .
و به پدرش در اين خصيصه اقتدا كرده بود .
مالك نقل كرده است : عبد اللّه بن عمر براى آموختن سوره بقره هشت سال معطّل شد تا آن را فراگرفت . « 2 » و قرطبى آن را ياد كرده « 3 » و عينى ياد نموده است : عبد اللّه بن عمر سورهء بقره را در دوازده سال ياد گرفت « 4 » و در طبقات ابن سعد است ؛ همچنين گويد : پسر عمر سوره بقره را در چهار سال آموخت . « 5 » باجى گويد : براى آنكه او واجبات و احكام را و آنچه كه متعلّق به آن است مىآموخت .
68 - نظر خليفه دربارهء دو متعه : الف ) متعه حجّ
1 - از ابى رجاء نقل شده است : عمران بن حصين گويد : آيه متعه در كتاب خدا نازل شده و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله امر فرمود ، سپس آيهاى كه آيه متعه حج را نسخ كند نازل نشده و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله تا زمانى كه از دنيا رفت از آن نهى نفرمود . مردى براى خودش آنچه مىخواست گفت . « 6 »
صورت ديگر از مسلم :
ما متمتع شديم با پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و دربارهء آن در قرآن چيزى نازل نشد . مردى براى خودش آنچه مىخواست گفت .
و در لفظ ديگرى گويد : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله متمع شد و ما هم با او متمتع شديم ، و در
هامش
( 1 ) . سيرهء ، عمر بن خطاب ابن جوزى 135 ؛ شرح ابن ابى الحديد : 3 / 110 .
( 2 ) . موطاء ، مالك : 1 / 162 .
( 3 ) . تفسير ، قرطبى : 1 / 34 .
( 4 ) . عمدة القارى ، 2 / 732 .
( 5 ) . تنوير الحالك فى شرح موطأ المالك : 1 / 162 .
( 6 ) . صحيح ، مسلم : 1 / 474 ؛ تفسير ، قرطبى : 2 / 365 .