ساختگى است ، چه ابان بن ابى عياش متروك الحديث است و مهدى كذاب و حديث ساز است . « 1 »
32 - از ابو هريره آمده است : رسول خدا در حالى كه به على بن ابى طالب تكيه داده بود ، از منزل خارج شد و ابو بكر و عمر استقبالش كردند ، آنگاه به على فرمود : آيا اين دو شيخ را دوست دارى ؟ عرض كرد : بلى ، يا رسول اللّه . فرمود : دوستشان داشته باش تا وارد بهشت شوى .
از عبد اللّه بن ابى اوفى چنين آمده است : اى ابو الحسن ، آنها را دوست داشته باش كه با دوستى آنها وارد بهشت خواهى شد .
اين حديث از ساختههاى محمد بن عبد اللّه اشنانى است كه سيوطى آن را در اللئالى به نقل از خطيب آورده و گفته است كه اشنانى آن را ساخته و سپس براى آن اسناد ديگرى بافته است . « 2 » خطيب به طريق ديگرى آن را آورده و حكم به غرابت آن نموده و آن را طريق مجهول خوانده است . « 3 » ذهبى در ميزان آن را آورده و گفته است : اين حديث باطل است ، اما با سند صحيح . « 4 » ابن جوزى هم آن را در الموضوعات ذكر كرده است .
33 - از سهل بن سعد آمده است كه گفت : روزى رسول خدا بهشت را براى ما توصيف مىكرد ، مردى برخاست و گفت : اى رسول خدا ، آيا در بهشت هم برق مىزند ؟
فرمود : آرى ، قسم به آن كه جانم در دست اوست ، عثمان كه از جايى به جايى مىرود ، بهشت برايش برق مىزند و روشنايى خاصى در آن پديدار مىشود .
اين حديث از ساختههاى حسين بن عبد اللّه عجلى است كه ابن عدى آن را آورده و حكم به ساختگى بودن آن كرده و گفته است : آفت آن حسين است . ذهبى هم گفته است :
اين حديث دروغ است . « 5 » حاكم آن را روايت كرده و صحيح شمرده است « 6 » و به دنبال آن
هامش
( 1 ) . اللئالى المصنوعة : 1 / 158 .
( 2 ) . اين عبارت در چاپهاى بعد چنين تحريف شده است : اشنانى يك بار ديگر آن را روايت كرده و براى آن اسنادى غير از اين تركيب كرده است . ر ك : تاريخ بغداد : 5 / 440 .
( 3 ) . تاريخ بغداد : 1 / 246 و 5 / 440 .
( 4 ) . ميزان الاعتدال : 1 / 243 .
( 5 ) . ميزان الاعتدال : 1 / 253 .
( 6 ) . مستدرك : 3 / 98 .