- آيات كتاب خدا او را ستوده و سنت هاشمى صفات نيكويش را بيان نموده است . « 1 »
البته ، كلمات زيادى همانند آنچه كه دربارهء مشهد رأس الحسين گفته شد ، وجود دارد كه اگر كسى آنها را جمعآورى كند ، كتاب جامعى خواهد شد ، و از كسانى كه كتاب مستقلى در اينباره نوشتهاند ، مىتوان به نام شيخ عبد الفتاح بن ابى بكر ، مشهور به رسام شافعى اشاره كرد كه رسالهاى موسوم به نور العين فى مدفن رأس الحسين دارد .
7 - عمر بن عبد العزيز ، خليفهء اموى ( م 101 ) كه قبرش در دير سمعان و زيارتگاه مردم است . « 2 »
8 - ابو حنيفه نعمان بن ثابت ، پيشواى حنفىها ( م 150 ) كه قبرش در اعظميهء بغداد مزار معروفى است .
خطيب از على بن ميمون نقل كرده كه گفت : از شافعى شنيدم كه مىگفت : من به قبر ابو حنيفه تبرك مىجويم و هرروز به عنوان زيارت كنارش مىروم و هرگاه حاجتى برايم پيش آيد ، دو ركعت نماز مىخوانم و كنار قبرش از خدا مىخواهم كه حاجتم را روا كند ، و طولى نمىكشد كه روا مىشود . « 3 »
ابن جوزى گفته است : در اين ايام ، يعنى سال 459 ه ابو سعد مستوفى ، ملقب به شرف الملك ، مشهد ابو حنيفه را بنا كرد ، قبه و بارگاه برايش قرار داد و مدرسهاى كنارش ساخت كه فقها در آنجا توقف مىكردند ، و مدرّسى نيز براى آنان تهيه كرد . وقتى كه ابو جعفر ، ابن بياضى به عنوان زيارت به آنجا آمد ، بىمقدمه چنين گفت :
- آيا نمىدانى كه علم پراكنده بود و اين پنهان شده در خاك آن را جمع كرد ؟
- همچنين اين زمين مرده بود كه بخشش عميد ابو سعد آن را زنده كرد .
آنگاه ابن جوزى اضافه مىكند كه مصنف گفته است : به خط ابو الوفاء بن عقيل خواندم كه نوشته بود : بنيان مسجدى با آهك و نوره و مصالح ديگر جلو ضريح ابو حنيفه
هامش
( 1 ) . مشارق الانوار 92 .
( 2 ) . طبقات الحفاظ : 1 / 114 .
( 3 ) . تاريخ بغداد : 1 / 123 ؛ مناقب ابى حنيفه ، خوارزمى : 2 / 199 ؛ مناقب كردرى : 2 / 112 ؛ مفتاح السعادة ، طاش كبرى زاده : 2 / 82 ؛ صلح الاخوان ، خالدى 83 - به نقل از سفيرى و ابن جماعه .