تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسى ) — صفحة 271

مساهمون:

ص٢٧١
- حق شما اين است كه من علاقه‌مند به شما باشم ، علاقه‌اى كه هرگز گسسته نشود . - در اعتاب مقدستان متحير ايستاده‌ام و كسى كه در شما متحير باشد ، او را ملامتى نيست . - اى سبط طه ، اى حسين ، بر ضريح مطهرت از من سلام باد . - مشهد عالىات براى ما ، كعبه‌اى است كه دور آن طواف مىكنيم و آن را مىبوسيم . - بيت جديدى كه در آن هدايت حلول كرده و همانند بيت عتيق شده است . - جانم فدايت اى ضريحى كه حسين ، امام همام را در برگرفته‌اى . - من به آن صاحب عزت و عظمت و حشمتى كه در اندرونت قرار دارد ، توسل مىجويم . - اى زيارت كننده ، فرصت را در اينجا غنيمت شمار كه درآمدن بدين مكان مقدّس بس مغتنم است . - هنگامى كه زيارتش مىكنى ، دل باز مىشود و غم‌هاى بزرگ از آن دور مىگردد . - چقدر نور و رونق در آن است ؟ گويا كه روضهء مباركهء بهترين مردم است . « 1 » حمزاوى عدوى ( م 1303 ) بعد از گفتارى طولانى پيرامون مشهد امام حسين عليه السّلام گفته است : بدان كه بسيار زيارت‌كردن اين مشهد شريف و بدان وسيله به خدا توسل جستن ، بسى شايسته است . آنچه كه از او در زمان حياتش درخواست مىشد ، بعد از مرگ نيز درخواست مىشود ، زيرا او وسيلهء رفع گرفتارىهاست و با زيارتش گره‌ها گشوده مىشود و انسان دل مرده با توسل به او و انوارش به خدا و اصل مىگردد . از اين قبيل است آنچه كه براى سرورم عارف ربانى محمد شلبى ، مشهور به ابن الست و شارح العزيّة واقع شده است و آن اين است كه چون تمام كتاب‌هاى او از منزلش ربوده شد ، متحير ماند و بسيار غمگين گرديد ، آنگاه كنار روضهء مباركهء ولى نعمت ما ، حسين آمد ، در حالى كه اشعارى مىخواند و در آن از حضرتش دربارهء كتاب‌هايش يارى
هامش
( 1 ) . ر ك : الاتحاف بحبّ الاشراف 25 - 40 .