تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسى ) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣
شد . خوشا به حال كسى كه ياد معاد كند و اعمال نيكو انجام دهد و به مقدار احتياج قناعت كند و از خدا خشنود باشد . « 1 » 8 - فيروزآبادى ، صاحب قاموس گفته است : از عادات رسول خدا زيارت قبور و دعا و استغفار براى مردگان بوده است و مانند اين زيارت مستحب است . آن حضرت مىفرمود : هنگامى كه قبرستان را ديديد ، بگوييد : درود بر شما اى اهل ديار وحشتناك . . . سپس نامبرده گويد : حضرتش هنگام زيارت دعايى مىخواند از نوع دعايى كه هنگام نماز ميت مىخوانده است . « 2 » 9 - محمد بن حنفيه بالاى قبر امام حسن بن على ، رضى اللّه عنهما ، ايستاد و در حالى كه از شدت ناراحتى بغض گلوگيرش شده بود ، به سخن آمد و گفت : اى ابو محمد ، خدا ترا رحمت كند ، اگر حياتت عزت بخش بود ، اما مرگت غم‌انگيز و دلخراش آمد . بهترين روح ، روحى است كه به بدنت پيوسته است و بهترين بدن ، بدنى است كه در كفنت قرار دارد و چگونه چنين نباشد كه تو يادگار خاتم پيغمبران و رهبر راه هدايت و از اصحاب كسائى . تو از دست‌هاى حق و حقيقت تغذيه كردى و در دامان اسلام تربيت شدى ، پس در زمان حيات و مرگ پاك و پاكيزه بودى ، اگر چه از فراقت ، دل ما خونين است و در شرافت و بزرگوارىات ترديدى نيست . « 3 » 10 - امير المؤمنين على بن ابى طالب كنار قبر « خباب » ايستاد و فرمود : خدا خباب را رحمت كند كه با رغبت اسلام آورد ، در راه بندگى كوشش نمود ، زندگى را با جهاد گذراند و حوادث را پشت سر گذاشت ؛ خدا پاداش كسى را كه عمل نيك انجام دهد ، ضايع نمىكند . « 4 » 11 - عايشه در برابر روى قبر پدرش ابو بكر صديق ايستاد و گفت : خدا رويت را نيكو بگرداند و اعمال شايسته‌ات را پاداش دهد كه با پشت‌كردن به دنيا آن را خوار و با روى آوردن به آخرت آن را گرامى داشتى . اگر چه مصيبتت بعد از مصيبت رسول خدا
هامش
( 1 ) . العقد الفريد : 2 / 6 . ( 2 ) . سفر السعادة 57 . ( 3 ) . العقد الفريد : 2 / 8 . ( 4 ) . همان : 2 / 7 .