- به دو بگو : خطا گفتى و دروغى به هم بافتى ، تصورت در نظر ناقدان مردود است .
- اى خبيث نابكار ! قوم موسى ، همگان بر گوسالهء سامرى متفق و يك رأى شدند .
- گوساله را خداى خود گرفتند و به پرستش ادامه دادند و هارون وصى موسى يكه و تنها ماند .
- اكثريت ، خطاكار بودند كه دنبال گوساله را گرفتند و آنكه تنها و منفرد ماند ، رأيش صحيح و بر حق بود .
و در قصيدهء ديگر ، امير مؤمنان را چنين ثنا مىگويد :
- خدايش به دانش بركشيد ، بدان حد كه از راز پنهان باخبر گشت .
- مايهء دانش را از برادرش محمد گرفت ، و محمد از خداوند يكتاى لطيف خبير .
توجه
سرورمان ، سيد امين ، تحت عنوان « ابو سعيد نيلى » فصلى باز كرده ، و شرح حالى كه در مجالس المؤمنين براى سعيد بن احمد نيلى آمده ، در آن فصل بازگو نموده ، و دنباله سخن را به تحقيق در نام صاحب ترجمه كشانده است ، تحقيقى كه مايهء شگفتى است .
وى گويد : در مصراع « دع با سعيد هواك و استمسك به من » ، با سعيد به حذف حرف ندا ، مخفف ابا سعيد است و خطاب به خود اوست كه گويد : اى ابا سعيد ! از اينجا معلوم مىشود كنيهء شاعر ابو سعيد است « 1 » ، در حالى كه شعر « دع يا سعيد » ضبط شده و شاعر با نام كوچك ، خود را مخاطب ساخته است ، نه با كنيه . آنگاه در جاى ديگر مىنويسد كه ابن مكى نامش سعد يا سعيد است « 2 » و وفات شاعر را در چاپ اول به سال 592 ثبت كرده « 3 » و در چاپ دوم به سال 595 ثبت نموده « 4 » كه هردو اشتباه است . ضمنا شرح حال شاعر را از ابن خلكان نقل كرده ، با اينكه ابن خلكان ، شاعر ما نيلى را اصلا عنوان نكرده است .
هامش
( 1 ) . اعيان الشيعة : 6 / 407 .
( 2 ) . همان : 14 / 207 .
( 3 ) . همان : 1 / 595 .
( 4 ) . . . . . ؟ ؟ ؟ ؟ ؟ . . . .