شاعر اهل بيت است كه در نزد متوكل از او سعايت بردند و همين قصيدهاى را كه قافيهء نون دارد ، بر او خواندند ، دستور داد : زبانش قطع كنند و ديوان شعرش بسوزند ، و چنان كردند . نامبرده از اين زخم پس از چند روز رخت به دار بقا كشيد و اين در سال 245 هجرى بود ، ابيات زير از اين قصيدهء نونيه است :
- اوست كه خداوند دلهاى مردم را با دوستى و ولايش آزمون كرد كه كفر آرند يا ايمان .
- خداى صاحبشأن ، اراده فرمود كه در مقام و مرتبهء فضل بىنظير باشد .
- آنها كه درصدد ابطال شما برآمدند ، دچار خشم و عصيان الهى گشتند .
- ممكن نيست حق شما را زير پا گذارند ، جز اينكه آيات قرآن را زير پا نهند .
- از اينرو ، خلافت را به اهل بيت واگذاريد كه بيگانهايد و آنان پيوند رسول .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 185
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص١٨٥