يكى از تفضلات بزرگ الهى بر پيامبرش و آنگاه يكى از عمومىترين و همگانىترين تفضلات الهى بر امت اين است كه خداوند بسيارى از فرزندان امت را به مراتب داناتر از امامان و اصحاب پيامبر قرار داده است .
هرحادثهاى كه براى امت اتفاق افتد ، خالى از حكم حق و صواب نيست ، و براى هر مسألهاى امت را پاسخى است كه خداوند به يكى از افراد آنان كه وارث پيامبر بوده و به بركت رسالت و خاتميت آن ، رشيد هم شده باشد ، آن حكم را نشان مىدهد و اين ارشاد امت براى هدايت و حقطلبى ، از ارشاد هرامامى بيشتر است . امت مانند پيامبرش از بركت رسالت و كتاب و از بركت عقل و عصمت برخوردار است .
امت بالغ و رشيد ديگر نيازى به امام ندارد و رشد و عقلش او را از هرامامى بىنياز مىسازد .
من منكر عقيدهء شيعه دربارهء عصمت ائمهاش نيستم ، ولى منكر اين عقيدهام كه هنوز امت محمد قاصر است و پيوسته قاصر خواهد بود و تا روز قيامت به وصايت امام معصوم محتاج است .
من مىگويم امت به عصمت و هدايت از هرامام معصومى نزديكتر و به راه حق و صواب از هرامام معصومى راهيافتهتر است ، زيرا عصمت امام ادعايى بيش نيست ، ولى عصمت امت ، به گواه قرآن بديهى و ضرورى است .
ممكن نيست در جهان اتفاقى رخ دهد كه امت پاسخ آن اتفاق را قبلا نداشته باشد و عقل ما نياز امت را به امام معصوم ، درك نمىكند ، در حالى كه به درجهء رشدش رسيده و داراى عقلى معصوم و كتابى معصوم است . با همين نيروى عصمت ، به همهء مواريث پيامبرش رسيده و هرمقامى كه براى پيامبر بوده ، او بدان فايز گرديده است . امت با وجود عقل و كمال و رشدش ، بعد از ختم نبوت ، گرامىتر ، عزيزتر ، بلندمرتبهتر از آن است كه تا ابد تحت وصايت وصىاى باقى بماند .
پاسخ : اين است پارهاى از خيالات و رشتهاى از خرافات كه از شأن هردانشجويى كه بخواهد چيزى درك كند ، دور است ، تا چه رسد به كسى كه خود را فهميده و فقيه پندارد .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 453
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٤٥٣