آنگاه حسّان بن ثابت اين اشعار خود را سرود :
- اى ابو الحسن ! جانم و خونم و جان و خون هركس كه در راه هدايت ، چه تند و چه كند ، گام برمىدارد ، فدايت باد .
- آيا مدح من و مدح دوستانت تباه خواهد شد ؟ نه ، مدحى كه در راه خدا انجام شود ، تباه نمىگردد .
- تويى آنكس كه در هنگام ركوع - جان همهء مسلمانان فدايت اى بهترين ركوعكننده - انگشترى مباركت را عطا كردى اى بهترين سرور ، و اى بهترين خريدار ، و اى بهترين فروشنده !
- آنگاه خداوند دربارهات بهترين ولايت را نازل ساخت و در شرايع محكمش آن را بيان داشت .
در اينجا متون ديگرى وجود دارد كه به منظور رعايت اختصار از آنها صرفنظر مىكنيم و تعبير و لفظ ابوذر را به همين كتاب ارجاع مىدهيم . « 1 »
يك ايراد مردود
سيّد حميد الدّين عبد الحميد آلوسى هنگامى كه به آيهء ولايت مىرسد ، مىگويد : شأن نزول اين آيه ، چنان كه پنداشتهاند ، تنها در حقّ على نبوده است ، بلكه دربارهء مهاجران و انصار نازل شده است و على يكى از آنها مىباشد ، زيرا
« الَّذِينَ »
در آيه ، صيغهء جمع است ، پس على به تنهايى نمىتواند مقصود اين آيه باشد . « 2 »
اين مرد ، در اين گفتارش به آهنگ ابن كثير دمشقى مىنوازد ، و بر وفق مراد او سخن مىبافد ، و از او پيروى مىكند كه در تاريخ الشام دربارهء اين آيه ، چنان كه به زودى خواهد آمد « 3 » ، مىگويد : دربارهء على ، به طور اخصّ ، هيچ آيهاى از قرآن نازل نشده است .
هامش
( 1 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 2 / 52 .
( 2 ) . نثر اللّئالى على نظم الامالى 169 .
( 3 ) . به بحث دربارهء جعليّات كتاب البداية و النهاية خواهيم پرداخت .