14 - حاكم ابن بيّع نيشابورى ( م 405 ) در معرفة اصول الحديث 102 .
15 - حافظ ابو بكر شيرازى ( م 407 يا 411 ) در كتابش فيما نزل من القرآن فى امير المؤمنين .
16 - حافظ ابو بكر بن مردويه اصفهانى ( م 416 ) از طريق سفيان ثورى ، از ابو سنان سعيد بن سنان برجمى ، از ضحّاك ، از ابن عبّاس . اين اسناد صحيحى است كه رجالش همه مورد وثوقند . همو به طريق ديگر آن را روايت كرده ، گويد : بر اين اسناد نمىتوان ايراد گرفت ، و به طرق ديگر هم از امير المؤمنين و عمّار و ابو رافع روايت كردهاند .
17 - ابو اسحاق ثعلبى نيشابورى ( م 427 يا 437 ) در تفسير خود از ابوذر كه عينا در همين كتاب نقل كرديم . « 1 »
18 - حافظ ابو نعيم اصفهانى ( م 430 ) در فيما نزل من القرآن فى على از عمّار و ابو رافع و ابن عبّاس و جابر و سلمة بن كهيل .
19 - ابو الحسن ماوردى فقيه شافعى ( م 450 ) در تفسير خود .
20 - حافظ ابو بكر بيهقى ( م 458 ) در كتابش المصنّف .
21 - حافظ ابو بكر خطيب بغدادى شافعى ( م 463 ) در كتاب المتّفق .
22 - ابو القاسم زين الاسلام عبد الكريم بن هوازن نيشابورى ( م 465 ) در تفسير خود .
23 - حافظ ابو الحسن واحدى نيشابورى ( م 468 ) در اسباب النّزول 148 .
24 - فقيه ابن مغازلى شافعى ( م 483 ) در المناقب ، از پنج طريق .
25 - بزرگ معتزله ابو يوسف عبد السّلام بن محمّد قزوينى ( م 488 ) در تفسير كبير خود كه ذهبى گويد در سيصد جلد است .
26 - حافظ ابو القاسم حاكم حسكانى ( م 490 ) از ابن عبّاس و ابوذر و عبد اللّه بن سلام .
27 - فقيه ابو الحسن على بن محمّد كيا طبرى شافعى ( م 504 ) در تفسير خود . او به همين حديث بر عدم بطلان نماز به فعل قليل و نيز براى نامگذارى صدقهء مستحبّى به زكات استدلال كرده است ، چنان كه آن را در تفسير فرطبى مىيابيم .
28 - حافظ ابو محمّد فراء بغوى شافعى ( م 516 ) در تفسيرش معالم التنزيل ، كه در
هامش
( 1 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 2 / 52 .