- كسى كه در سى آيهء قرآن مؤمن مخلص ناميده شده به اضافهء فضايل ديگرش
- كه خداوند به سبب آن همه ، ولايت و دوستى او را واجب فرمود .
امّا آياتى كه دربارهء حضرت نازل شده عبارت است از :
1 -
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ
« 1 » .
احاديثى كه دلالت دارد بر اينكه اين آيه دربارهء على است گذشت .
2 -
هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ
« 2 » .
حافظ ابن عساكر در تاريخش به سند صحيح گويد كه : خبر داد ما را ابو الحسن علىّ بن مسلم شافعى از ابو القاسم بن العلا و ابو بكر محمّد بن عمر بن سليمان عرينى نصيبى ، از ابو بكر احمد بن يوسف بن خلّاد ، از ابو عبد اللّه حسين بن اسماعيل مهرى ، از عبّاس بن بكّار ، از خالد بن ابى عمر اسدى ، از كلبى ، از صالح ، از ابى هريره كه گفت : بر عرش نوشته شده : لا إله الّا اللّه وحدى لا شريك لي و محمّد عبدي و رسولى أيّدته بعلي و ذلك قوله عزّ و جلّ فى كتابه الكريم : هو الذى ايدك بنصره و بالمؤمنين على وحده .
كسى جز من شايسته پرستش نيست خداى يكتايى كه بى شريكم ، بندهام محمّد را پيامبر خود قرار دادم و به وسيلهء على او را تأييد كردم و دليل آن سخن خدا است چنان كه گويد : او كسى است كه ترا با يارى خود و مؤمنين تاييد فرمود ، و مراد از مؤمنين على به تنهايى است .
اين حديث را گنجى شافعى به اسناد خود روايت كرده « 3 » و سپس تصريح مىنمايد :
اين حديث را ابن جرير در تفسيرش « 4 » و ابن عساكر در تاريخ خود در شرح حال على عليه السّلام ذكر نموده و حافظ جلال الدين سيوطى از ابن عساكر نقل كرده « 5 » و قندوزى از حافظ
هامش
( 1 ) . سجده 32 / 18 .
( 2 ) . انفال 8 / 62 : او ، كسى است كه ترا با يارى خود ، و مؤمنينش تأييد فرمود .
( 3 ) . كفاية 110 .
( 4 ) . ما اين حديث را در تفسير طبرى در ذيل آيهء مذكور نديديم .
( 5 ) . الدر المنثور : 3 / 199 .