ارزندگانيكه يك دنيا مفهوم را در غالب شعر به مردم مىدادند نمىيابيم و نه آن فقهاى ارزنده پيدا هستند ، ديگر چه مىشود گفت در جائى كه اطاعتى در بين نباشد .
روش ما در اين كتاب چنان است كه هرجا به شعرى از شعراى قرن اول برخورديم كه مشتمل فضائل آل اللّه باشد ذكر مىكنيم و دو شرط را رعايت مىكنيم يك اينكه آن فضائل يادشده در قرآن و حديث موجود باشد و ديگر اينكه از طريق اهل سنت به ما رسيده باشد ، اميد چنان است كه اهل بحث و تحقيق بدين وسيله به موقعيت شعراى ما پى برند كه چه مقدار به قرآن و حديث احاطه داشتهاند .
عبد الحسين امينى
و آخر دعوانا ان الحمد للّه رب العالمين
و آخرين سخن ما ستايش مخصوص ذات خداوند ، پروردگار عالميان است .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 32
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٣٢