1 امير المؤمنين على عليه السّلام
كتاب را به نام مولايمان على امير المؤمنين عليه السّلام آغاز كرده و تبرك مىجوييم . او خليفهء پيامبر خداست . همانا على عليه السّلام بعد از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فصيحترين و آشناترين مردم است به خصوصيات و موازين كلام عرب ، و از كلام پيامبر گرامى « من كنت مولاه فهذا علىّ مولاه » چنين فهميده مىشود كه مولا يعنى امامى كه طاعتش چون پيامبر ، بر همه واجب است .
و آن حضرت چنين مىسرايد :
- محمّد ، پيامبر خدا ؛ برادر مهربان من « 1 » و حمزه ، سرور شهيدان عموى من است .
- و جعفر ، آنكه روز و شب با ملائكه در پرواز است ، پسر مادر من است .
- دختر پيامبر سبب آرامش دل و همسر من است ، خون و گوشت او با خون و گوشت من آميخته است .
- و دو نوهء پيامبر ، پسران من و فاطمهاند ، ( به من بگوييد ) كدامين شماها چنين بهرهاى داريد ؟
هامش
( 1 ) . در تاريخ ابن عساكر و ديگر مصادر ، به جاى ( برادر مهربان ) ، ( پدرزن ) آمده است .