تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 373

مساهمون:

ص٣٧٣
مىشود . اين مثلهايى است كه براى مردم مىزنيم تا شايد به فكر بيفتند ( 21 ) . او اللَّه است كه هيچ معبودى به جز او نيست عالم به غيب و آشكار است او رحمان و رحيم است ( 22 ) . او اللَّه است كه هيچ معبودى جز او نيست ملك و منزه است ، سلام و ايمنى دهنده است مسلط و مقتدر است جبار و متكبر است ، آرى اللَّه منزه است از آن شركها كه برايش مىورزند ( 23 ) . او اللَّه است كه آفريننده و پديد آورنده و صورتگر است او اسمايى حسنى دارد آنچه در آسمانها و زمين است تسبيحگوى اويند و او عزيزى است حكيم ( 24 ) .
بيان آيات
مضمونى كه اين آيات شريفه دارد به منزله نتيجه اى است كه از آيات سوره گرفته مىشود . در سوره به مخالفت و دشمنى يهوديان بنى النضير و عهدشكنى آنان اشاره شده كه همين مخالفتشان آنان را به خسران در دنيا و آخرت افكند . و نيز در سوره آمده كه منافقين ، بنى النضير را در مخالفت با رسول خدا ( ص ) تحريك مىكردند ، و همين باعث هلاكتشان شد ، و سبب حقيقى در اين جريان اين بود كه اين مردم در اعمال خود ، خدا را رعايت نمىكردند و او را فراموش نموده ، و خدا هم ايشان را به فراموشى سپرد ، نتيجه اش اين شد كه خير خود را اختيار نكردند ، و آنچه مايه صلاح دنيا و آخرتشان بود بر نگزيدند ، و در آخر سرگردان و هلاك شدند . پس بر كسى كه ايمان به خدا و رسول و روز جزا دارد واجب است كه پروردگار خود را به ياد آورد ، و او را فراموش ننمايد ، و ببيند چه عملى مايه پيشرفت آخرت او است ، و به درد آن روزش مىخورد كه به سوى پروردگارش برمىگردد . و بداند كه عمل او هر چه باشد عليه او حفظ مىشود ، و خداى تعالى در آن روز به حساب آن مىرسد ، و او را بر طبق آن محاسبه و جزا مىدهد ، جزائى كه ديگر از او جدا نخواهد شد . و اين همان هدفى است كه آيه * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّه وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ » ) * دنبال نموده ، مؤمنين را وادار مىكند كه به ياد خداى سبحان باشند ، و او را فراموش نكنند ، و مراقب اعمال خود باشند ، كه چه مىكنند ، صالح آنها كدام ، و طالحش كدام است ، چون سعادت زندگى آخرتشان به اعمالشان بستگى دارد . و مراقب باشند كه جز اعمال صالح انجام ندهند ، و صالح را هم خالص براى رضاى خدا به جاى آورند ، و اين مراقبت را استمرار دهند ، و همواره از نفس خود حساب بكشند ، و هر عمل نيكى كه در كرده هاى خود