تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 591

مساهمون:

ص٥٩١
گفت ، و ايشان را بد گفت ، امام صادق ( ع ) گفت : ساكت باش توانگر اگر صله رحم كند ، و به برادران خود نيكى نمايد ، خداى تعالى اجر اين عمل را به او دوچندان دهد ، براى خاطر اينكه هم نيكى كرده ، و هم فريب دنياى خود را نخورده ، هم چنان كه قرآن كريم نيز فرموده : * ( « وَما أَمْوالُكُمْ وَلا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ » ) * اموال و اولاد شما چنان نيستند كه شما را به درگاه ما نزديك سازند ، مگر كسى را كه ايمان به خدا آورد ، و عمل صالح كند ، كه چنين كسانى پاداششان در برابر اعمالى كه كرده‌اند ، دوچندان خواهد بود ، و در غرفه ها ايمن خواهند زيست « 1 » . و در امالى ، شيخ به سند خود از امير المؤمنين ( ع ) روايت كرده ، كه در حديثى فرمود : تا آنكه روز قيامت شود ، در آن روز حسابشان را به نفعشان رسيده ، در برابر هر عمل صالح كه كرده‌اند ، ده برابر تا هفتصد برابر پاداش مىدهد ، هم چنان كه فرموده : « جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِساباً » و نيز فرموده : * ( « فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ » ) * « 2 » و در كافى به سند خود از سكونى از امام صادق ( ع ) روايت كرده ، كه از رسول خدا ( ص ) نقل كردند كه فرمود : كسى كه به پاداش ايمان داشته باشد ، نيكو بذل و بخشش مىكند « 3 » . و در همان كتاب به سند خود از سماعة ، از امام ابى الحسن ( ع ) و آن جناب از رسول خدا ( ص ) روايت كرده‌اند ، كه فرمود : كسى كه به پاداش ايمان و يقين داشته باشد ، دلش نسبت به خرج كردن سخى مىشود « 4 » . و در الدر المنثور است كه ، ابن مردويه از على بن ابى طالب ( ع ) روايت كرده كه فرموده : از رسول خدا ( ص ) شنيدم مىفرمود : براى هر روزى نحوستى است ، نحوست هر روز را با صدقه دفع كنيد ، آن گاه فرمود : آياتى كه متعرض مساله خلف است ، بخوانيد ، كه من از خداى تعالى شنيدم مىفرمود : * ( « وَما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُه » ) * آنچه انفاق كنيد خدا عوض مىدهد آن را ، و وقتى كسى انفاق نكند چگونه خدا عوض و پاداش مىدهد « 5 » . و در تفسير قمى در روايت ابى الجارود ، از ابى جعفر ( ع ) روايت كرده كه
هامش
( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 203 . ( 2 ) امالى طوسى ، ج 1 ، ص 25 ، طبع نجف . ( 3 ) فروع كافى ، ج 4 ، ص 2 ، ح 4 . ( 4 ) فروع كافى ، ج 4 ، ص 2 ، ح 4 . ( 5 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 239 .