تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 517

مساهمون:

ص٥١٧
آل محمد كما باركت على ابراهيم انك حميد مجيد » « 1 » . مؤلف : سيوطى در الدر المنثور غير از اين حديث هجده حديث ديگر آورده ، كه همه دلالت دارند بر اينكه بايد « آل » را نيز در صلات اضافه نمود ، يعنى بايد گفت : « اللهم صل على محمد و آل محمد » و اين روايات را صاحبان سنن ، و جوامع حديث ، از عده اى از صحابه رسول خدا ( ص ) از آن جمله ابن عباس ، طلحه ، ابو سعيد خدرى ، ابو هريرة ، ابو مسعود ، كعب بن عجره ، و على ( ع ) نقل كرده‌اند ، و اما روايات شيعه از حد شمار بيرون است « 2 » . و در آن كتاب است كه احمد و ترمذى از حسين بن على ( ع ) روايت كرده‌اند كه فرمود : رسول خدا ( ص ) فرمود : بخيل كسى است كه نام من نزد او برده شود ، و صلوات نفرستد « 3 » .
و در تفسير قمى در ذيل آيه * ( « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْواجِكَ وَبَناتِكَ وَنِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ » ) * از معصوم نقل كرده كه فرموده : سبب نزول اين آيه چنين بود ، كه زنان از خانه بيرون مىشدند تا به مسجد آيند ، و دنبال رسول خدا ( ص ) نماز بخوانند ، و چون شب مىشد ، و زنان براى نماز مغرب و عشاء بيرون مىآمدند ، جوانان سر راه آنان مىنشستند ، و متعرض ايشان مىشدند ، خداى تعالى اين آيه را نازل فرمود « 4 » . و در الدر المنثور است كه عبد الرزاق ، عبد بن حميد ، ابو داود ، ابن منذر ، ابن ابى حاتم ، و ابن مردويه ، از ام سلمه روايت كرده‌اند كه گفت : وقتى آيه * ( « يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ » ) * نازل شد ، زنان انصار طورى از خانه ها بيرون شدند كه گويى كلاغ سياهند ، چون كيسه اى سياه به خود پوشانده بودند كه سراپايشان گرفته بود « 5 » . و در تفسير قمى در ذيل آيه * ( « لَئِنْ لَمْ يَنْتَه الْمُنافِقُونَ » ) * از معصوم نقل كرده كه فرموده : اين آيه در باره مردمى از منافقين نازل شد كه در مدينه زندگى مىكردند ، و همواره به رسول خدا ( ص ) زخم زبان مىزدند ، و چون آن جناب مىخواست به جنگى برود ، در بين مسلمانان انتشار مىدادند كه باز هم مرگ و اسيرى ، و مسلمانان اندوهناك مىشدند ، و نزد رسول خدا ( ص ) شكايت مىكردند ، خداى تعالى در اين آيه تا جمله
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 216 . ( 2 و 3 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 218 . ( 4 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 196 . ( 5 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 221 .