ديگر را بگيريد ، آن وقت چگونه ممكن است اين عمل براى رسول خدا ( ص ) جايز نباشد ؟ پس معناى آيه آن نيست كه مردم مىگويند ، بلكه خداى عز و جل براى پيامبرش حلال كرده كه هر زنى را خواست بگيرد ، تنها آنهايى را كه در آيه سوره نساء نام برده بر او و همه مسلمانان حرام كرده است « 1 » .
و در الدر المنثور است كه عبد بن حميد ، ابن منذر ، و ابن ابى حاتم ، از طريق على بن زيد ، از حسن روايت كرده ، كه در ذيل جمله * ( « وَلا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْواجٍ » ) * گفته است :
خداى تعالى در اين آيه زنان را بر آن جناب حرام كرد ، مگر همان نه نفرى كه تا روز رحلتش داشت .
على مىگويد : من اين شنيده خود را ، به على بن الحسين ( ع ) گفتم ، فرمود :
آن جناب اگر مىخواست مىتوانست غير از آن نه نفر ، زنان ديگرى را بگيرد . و در روايت عبد بن حميد به اين عبارت آمده : آن جناب باز هم مىتوانست غير از آن نه نفر زنان ديگر بگيرد « 2 » .
و در تفسير قمى است كه فرمود : اما اينكه خداى عز و جل فرموده : * ( « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ » ) * سبب نزولش اين بود كه چون رسول خدا ( ص ) با زينب دختر جحش ازدواج كرد ، و او را دوست مىداشت ، پس وليمه اى درست كرد و اصحابش را به آن وليمه دعوت كرد ، و اصحاب بعد از خوردن غذا دوست مىداشتند بنشينند ، و با هم گفتگو كنند ، و آن جناب دلش مىخواست ميهمانان خانه را براى او و همسرش خلوت كنند ، پس خداى عز و جل اين آيه را فرستاد كه : اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! داخل خانه هاى رسول نشويد ، مگر بعد از آنكه به شما اجازه داده شود ، چون قبلا بدون اجازه هم داخل مىشدند ، و اين آيه اين كار را منع كرد ، و نيز گفتگو كردن با همسران آن جناب را بدون پرده و حائل منع نمود « 3 » .
مؤلف : تفصيل اين قصه به چند طريق مختلف از انس روايت شده « 4 » .
و در الدر المنثور است كه ابن سعد ، از صالح بن كيسان ، روايت كرده كه گفت :
حجاب همسران رسول خدا ( ص ) در ذى القعده سال پنجم از هجرت
هامش
( 1 ) كافى ، ج 5 ، ص 389 .
( 2 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 212 .
( 3 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 195 .
( 4 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 213 .