تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 377

مساهمون:

ص٣٧٧
فرمود : يكى به وجود كتابهاى آسمانى مورد اتفاق و مورد اعتراف خصم و ديگر بوجود تعاليم الهيى كه در ميان خود آنان جريان دارد ، و اين تعاليم زائيده افكار بشرى نيست .
* ( « قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذِي جاءَ بِه مُوسى نُوراً وَهُدىً لِلنَّاسِ تَجْعَلُونَه قَراطِيسَ تُبْدُونَها وَتُخْفُونَ كَثِيراً » ) * كلمه « تجعلونه » در قرائت معروف به صيغه خطاب است و قهرا مخاطبين آن يهوديها خواهند بود ، و اما بنا بر قرائتى كه آن را به صيغه غيبت « يجعلونه » و با ياء قرائت كرده فاعل آن همان كسانى خواهند بود كه در جمله * ( « قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ . . . » ) * رسول خدا مامور شده از ايشان آن سؤال را بكند و ايشان چنان كه گفته‌اند همان يهوديها و يا مشركين عربند . « قراطيس » جمع « قرطاس » و به معناى كاغذ است . و مقصود از اينكه فرمود : « * ( تَجْعَلُونَه قَراطِيسَ ) * - آن را كاغذها قرار مىدهيد » و يا « يجعلونه قراطيس - آن را كاغذها قرار مىدهند » يا اين است كه آن كتاب را در كاغذها مىنويسند و خلاصه استنساخ مىكنند و يا اينكه آن را روى هم رفته كاغذها و نوشته هاى آنها قرار مىدهيد . پس چنان كه الفاظى را كه كتابت به آن دلالت دارد كتاب مىنامند نامه ها و كاغذها را هم كتاب مىنامند . جمله * ( « قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذِي جاءَ بِه مُوسى » ) * جواب از حرفى است كه قرآن كريم در جمله * ( « إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ اللَّه عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ » ) * از ايشان حكايت كرده ، گر چه در اين آيه كه متضمن حكايت قول كفار و جواب از گفته ايشان است اسمى از گويندگان آن حرف برده نشده و ليكن خصوصياتى كه در جواب هست ترديدى براى انسان باقى نمىگذارد در اينكه مخاطبين در جواب يهوديها هستند ، و قهرا گويندگان جمله * ( « ما أَنْزَلَ اللَّه عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ » ) * نيز يهوديها خواهند بود ، براى اينكه خداى تعالى در جواب از اشكال مزبور كتاب موسى ( ع ) را به رخ آنان مىكشد ، و معلوم است كه ايشان جز يهوديها نيستند ، براى اينكه مشركين عرب كتاب موسى ( ع ) را كتابى آسمانى نمىدانستند تا خداوند به آن استناد جسته و تمسك كند ، پس قطعا احتمال اينكه مخاطبين در آيه مشركين عرب باشند احتمال صحيحى نيست . علاوه بر اين آيه شريفه مخاطبين را مذمت مىكند به اينكه تورات را كاغذ قرار داده بعضى از آن را اظهار و بيشترش را پنهان مىدارند و اين بطورى كه از آيات ديگر نيز استفاده مىشود از خصايص يهود است و جز بر يهود تطبيق نمىكند . از اين هم گذشته جمله بعد از جمله مورد بحث كه مىفرمايد : * ( « وَعُلِّمْتُمْ ما لَمْ تَعْلَمُوا أَنْتُمْ وَلا آباؤُكُمْ » ) * معناى ساده اش با اينكه مخاطب آن مشركين و يا مسلمين باشند جور نمىآيد ، و به زودى نيز خواهد آمد كه آيه جز بر يهود تطبيق نمىكند .