نمايد كه بهترين كمك و عامل سعادت در دنيا و آخرت تقوى و پرهيزگارى است .
31 - خصال امير مؤمنان عليه السّلام فرمود شكر و سپاسگزارى از هر نعمتى اين است كه انسان از محرمات الهى بپرهيزد .
32 - ثواب الاعمال ابن وليد . . . از ابراهيم كرخى كه گويد شنيدم از امام ششم عليه السّلام كه ميفرمود كسى كه خداوند توفيق دستيابى بصفت ورع و پرهيزگارى و زهد و پارسائى در دنيا را به او عنايت فرمايد من براى او بهشت را كاملا اميدوارم .
33 - ثواب الاعمال مرحوم صدوق از پدرش . . . از اوصافى از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود در ضمن مناجات و گفتگوئى كه خدا با موسى بن عمران دارد چنين آمده : اى موسى به امت خود بگو كه هيچ عبادتكنندهاى مرا عبادت نكرده بعبادتى كه مانند ورع و پرهيز از محرمات من باشد موسى بن عمران عليه السّلام عرض كرد خدايا چه پاداشى به آنان عنايت ميفرمائى ؟ خطاب رسيد : روز آخرت از اعمال تمام مردم دقيقا تفتيش و بازرسى خواهيم كرد ولى از اهل تقوى تفتيش نميكنم و همان طورى كه آنان از من شرم و حيا داشتند من هم از آنها شرم نموده و تفتيش نميكنم .
اقول دنباله و تتمه اين حديث شريف در باب زهد خواهد آمد .
34 - محاسن از پدرش . . . از ابى جميله از حضرت امير مؤمنان على عليه السّلام كه فرمود :
اى مردم دينى كه بدون فهم و درك باشد ارزشى ندارد و زندگى دنيوى كه بدون تدبير و دور انديشى باشد و همچنين عبادتى كه بدون تقوى و پرهيز باشد نفع و خيرى در آن نيست .
35 - مصباح الشريعه حضرت صادق عليه السّلام فرمود اعضاء و جوارح خود را از آنچه كه به قلب و روحت زيانآور است و آبرو و عظمت تو را از نظر خدا ميكاهد و باعث پشيمانى و حسرت در قيامت مىشود . باز دار و از عمل زشتى كه موجب خجلت و شرم ميگردد خوددارى كن و شخص با تقوى و پرهيزگار بايد سه اصل اساسى را مراعات نمايد :
1 - از لغزش و اشتباهات مردم چشمپوشى و اغماض نمايد 2 - در كارهاى مردم دخالت نكند 3 - مدح و ثنا و نكوهش مردم در نظرش يكسان باشد ( حبّ و بغض شخصى در او اثر نگذارد ) . و اصل و پايه تقوى و شيوه پرهيزگارى اين است كه هميشه و در همه حال حساب اعمال خود را داشتن - راستى در گفتار - در معاملات پاك و با صفا بودن از هر كار و عمل شبههناك بر كنار بودن - شك و ترديد به خود راه ندادن - از هر چيزى كه فائده و سودى ندارد دور شدن - درى را كه راه بستن او را نميداند به روى خود نگشايد ( در مشكلاتى كه راه رهائى از آن را نميداند وارد نشود ) . و با افراد بىدرك و شعور مجالست و همنشينى نكند - رفاقت و دوستى با افرادى كه دين و امور دينى را سبك ميشمرند
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى) — صفحة 312
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٢