تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى) — صفحة 309

مساهمون:

ص٣٠٩
13 - كافى محمد بن يحيى . . . از ابن ابى يعفور نقل كرده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مردم را با غير زبان خود ( با اعمال و رفتار خود ) به راه حق دعوت نمائيد بايد مردم از شما ورع و كوشش و نماز و اعمال خير ببينند فانّ ذلك داعية كه اين روش كاملا جلب‌كننده است . ايضاح فانّ ذلك داعية يعنى مخالفين و افرادى را كه در مذهب شيعه نيستند وادار و ترغيب مىكند كه مذهب شما را انتخاب كنند و تاء داعيه براى مبالغه است و اين حديث با مختصر تفاوتى كه در سند و متن دارد در باب صدق خواهد آمد كه در آنجا بجاى نماز صدق آمده است . 14 - كافى حسين بن محمد . . . از محمد بن حمزه علوى نقل كرده كه عبيد اللَّه بن على از حضرت كاظم نقل نموده كه گفت بسيارى از اوقات از پدرم شنيده‌ام كه ميفرمود : از شيعيان ما نيست آن كس كه حتى زنان پرده‌نشين ورع و تقواى او را بازگو نكنند و از دوستان ما نيست آن كس كه در قريه‌اى باشد و در آن ده هزار نفر ساكن باشند و در ميان آنان يك نفر با تقوىتر و پرهيزگارتر از آن شيعه باشد . بيان لفظ خدر بكسر ( كه در اين حديث خدور هست ) همان طورى كه در قاموس گفته پرده‌اى است كه در يك قسمت از اطاق و خانه آويخته مىشود كه جاى كنيز و كلفت خانه است و بطور كلى هر چه انسان را بپوشاند چه ديوار چه خانه و يا چيز ديگر خدر است كه خدور و اخدار جمع آنست و بفتح خاء ملزم داشتن دختر بمراعات پوشش است و اخدار و تخدير هم به اين معنا است و بزنى كه مراعات حجاب و پوشش را بنمايد مخدور و مخدرة و مخدّرة گويند ( تمام شد حرف قاموس ) و مقصود از اين جمله اين است كه شيعه بايد چنان مشهور به تقوى و پرهيزگارى باشد كه نه تنها زمانى كه در اجتماع آمد و شدى دارند ، بلكه حتى زنهائى كه در خانه هستند و پرده نشينند از تقواى او گفتگو كنند و بعضى گفته‌اند كه از اين حديث استفاده مىشود كه اظهار تقوى و پرهيزگارى كه در نتيجه انسان مشهور به پارسائى و ورع شود عمل خوبى است البته به شرط اينكه انگيزه ريا ، و خودنمائى در آن نباشد ، بلكه غرض صحيح و هدف عقلائى در اين كار داشته باشد مثل اينكه ديگران از او پيروى كنند و يا خود را از نسبت فسق و گناه مصون بدارد . ولى اين حرف صحيح نيست . 15 - معانى الاخبار و صدوق از پدرش . . . از فضيل بن عياض كه گويد به حضرت صادق عليه السّلام عرض نمودم پرهيزگار كيست ؟ فرمود آن كس كه از كارهائى كه خدا حرام نموده بپرهيزد و از اين مردم اشرار و ستمكارى دورى كند و اگر از موارد شبهه‌ناك خوددارى نكند ناخودآگاه به طرف حرام كشيده مىشود و هنگامى كه انسان منكر و كارهاى زشتى را ببيند و با داشتن قدرت از آن جلوگيرى نكند معلوم مىشود كه اين شخصى است كه دوست