شوكانى در كتاب - نيل الاوطار - ميگويد :
« اين حديث ، دلالت دارد كه :
بخاطر محفوظ ماندن از حرارت زمين ، سجده بر لباس ، جايز است .
و از اين مطلب ، چنين فهميده مىشود كه : اصل در سجده ، سجده بر زمين است .
زيرا ، سجدهء بر لباس را به صورتى كه سجدهء بر زمين ، مقدور نباشد ، معلّق كرده است .
بعضى از فقهاء - براى جايز بودن سجده بر لباسى كه نمازگذار ، در حال نماز ، دربردارد ؛ - به اين حديث ، استدلال كردهاند .
- نووى - گفته :
فتواى ابو حنيفه ، و اكثر فقهاء ، همين است . . . »
2 - « انس بن مالك » ميگويد :
« وقتى ، بهنگام ظهر . پشت سر رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، نماز ميخوانديم ؛ براى محفوظ ماندن از شدّت گرما ، بر لباسهايمان سجده ميكرديم . »
اين روايت را - ابن ماجه - در صحيح خود ، جلد 2 ، صفحه 216 ، آورده ، و امام - سندى - در شرح آن ، گفته است :
« ظهائر جمع - ظهيرة - است ، كه به معناى - شدّت گرما در نيمروز - مىباشد .
اينكه گفت :
- بر لباسهايمان سجده ميكرديم -
ظاهرش همان لباسهائيست كه از روى ضرورت ، پوشيده بودند .
چون ، در آنموقع معمولا لباس ، كم بود و مردم لباس اضافى نداشتند كه آن را در محل سجده پهن كنند .
بنابراين ، روايت ، دلالت مىكند بر اينكه :
جايز است نمازگذار ، بر همان لباسى كه بتن دارد سجده كند ؛ چنان كه فتواى جمهور ، همين است . . »
روايتى كه از - ابن عبّاس - نقل شده ، بر همين معنى حمل مىشود .
سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — صفحة 243
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٢٤٣