منقصت ذلّتبار را بزدايد و بدينوسيله پيامبر اسلام ( صلى اللّه عليه و آله ) را در اين مصيبت جانكاه ، تسليت گويد .
4 - هر چند ، يك بار ، در بين خانوادهاش ، اقامهء عزا كند ، تا آنها را به آن - خبر بزرگ ! - آگاه سازد .
5 - هرگاه ، تربت - كربلاى حسين - را بدست گيرد ، آن را زيرورو كند ، ببويد و ببوسد ! .
6 - تربت را در پارچهاى قرار دهد و در خانهء خود ، بعنوان - يادبود - از ريحانهء رسولخدا ( صلى اللّه عليه و آله ) نگهدارى كند ! .
همانطور كه امّ سلمه - امّ المؤمنين - ، در حضور رسول اللّه ( صلى اللّه عليه و آله ) ، چنين كرد .
7 - روز عاشورا ( ى حسين ) را ، دوران - اندوه و زارى - قرار دهد . و در آن روز ، همانند رسولخدا ( صلى اللّه عليه و آله ) ، پريشان و غبارآلود باشد ! .
رهبران دين ، بزرگان امّت ، مردمان موّجه و شخصيتهاى مذهبى - حتى پادشاهان ، وزراء و امرائى - را كه در حدود پنجاه سال پيش ، ما درك نموديم ، همواره در روزهاى عاشورا ، برعايت چنين سنّتى ملتزم بودند . بطوريكه آنها جز پريشانخاطر ، غبارآلود ، اندوهگين و اشكبار بر مصيبت - حسين شهيد - ديده نميشدند .
از روزيكه تمدّن مبتذل و بىاساس غرب - در كشورهاى اسلامى - رخنه يافت ، اين سنّت حسنه ، كه مرضىّ خدا و رسول او بود ، از ميان مسلمين ، رخت بربست و قربانى اوهام شد .
و بلاد و ساكنينش ، تغيير ماهيّت دادند و چنان غربزده شدند كه پيروى سنّت نبى اعظم ( صلى اللّه عليه و آله ) ، برايشان گران آمد ، و از ايادى استعمار ، در ادامهء اين راه و روش ، خجالت كشيدند ، تا بتدريج ، اين - سنّت حسنه - بدست فراموشى و نسيان ، سپرده شد ! .
سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — صفحة 226
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٢٢٦