گاه ، مىبينى - حسينش - را در برميگيرد ، به سينه مىچسباند ، با خاطرى پريشان بمجلس اصحاب ، وارد مىشود و از كشتنش خبر ميدهد !
گاهى ، تربتش را بدست گرفته ، ميبويد ، زيرورو مىكند ، ميبوسد ! ، آن را بحضور جمعيت اصحاب ، ميآورد و اشك ميريزد . و پىدرپى ، مجالس سوگوارى در خانهء همسران خود برپا ميدارد ! .
بنابراين ، حال آنحضرت ، بعد از اين واقعهء دردناك ، چگونه خواهد بود ! .
كسانى كه براستى ، سنت پيامبر بزرگوار را پذيرفتهاند ؛ سزاوار است كه در تمام قرون و ازمنه ، بر ريحانهء او - حسين - بگريند و عزاى او را ساعت بساعت ، در هر نسل و دودمان ، تا پايان روزگار ، سنّت خود قرار دهند .
علاوه بر اين ، لكّهء عار و ننگى در اثر اين جنايت فجيع ، بر دامن - امّت محمّد ( صلى اللّه عليه و آله ) - نشست ، نامش را ننگين ، و چهرهء تاريخش را سياه و ظلمانى كرد و تا ابد ، نقطهء ( تاريكى ) از جنايت ، براى خود باقى گذارد ! :
چنين جنايت بزرگى كه از امّت محمّد ( صلى اللّه عليه و آله ) ، سر زده ، در هيچ امّت خداپرستى سابقه ندارد . تنها اين امّت است كه فرزند پيامبر خود را كشته و در بين خلق آسمانها ، اين جنايت ؛ بنام امّت اسلام ، تمام شده است . چنان كه جبرئيل و ساير فرشتهها ، در ضمن خبر شهادت - حسين - قتل ويرا بامّت اسلام ، نسبت دادند ! .
و اين امّت ، تنها امّتى است كه به زبان پيامبرش ، مورد سبّ و لعن قرار گرفت .
چنان كه ديده مىشود : « رأس الجالوت » بمحمد بن عبد الرّحمن - بنا بنقل « ابن سعد » - گفت :
« بين من و - داوود - ، هفتاد پدر ، فاصله است . با اينحال ، يهوديان ، مرا تعظيم و احترام ميكنند و شما مسلمانان ، فرزند پيامبر خود را كشتيد ! . »
بنابراين ، بر امّت اسلام ، لازمست كه در تمام روزگار بگريد ! تا كثافات اين تيرهروزى و خوارى را با اشك چشم ، بشويد و از دامن خود ، آلودگيهاى اين
سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — صفحة 225
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٢٢٥