فراوانى استعمال شده است . خداى سبحان مىفرمايد :
لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا .
« 1 » ( و هرگز از كسانى كه ما دلهاى آنان را از ياد خود غافل ساختهايم متابعت مكن . )
و مىفرمايد :
فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً .
« 2 » ( مانند پدران خود ، بلكه بيش از پدران خود ، خدا را ياد كنيد . )
و آشكار است كه ذكر لفظى را نمىتوان موصوف به شدت كرد . و مىفرمايد :
وَ ما يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ .
« 3 » ( و متذكر اين معنا نشود جز كسى كه دائم رو به درگاه خدا آرد . )
و ديگر آياتى كه روايات مشتمل بر آنها پيشتر گذشت . و در دعاى كميل آمده است كه فرمود :
خدايا ! تو را به حقت و تقدّست و برترين صفات و اسمائت سوگند مىدهم كه تمامى وقت مرا در شب و روز با ياد خودت سامان بخشى و به خدمتت پيوند دهى و كارهايم را نزد خودت پذيرفته گردانى تا اينكه همهء اعمال و ذكرهايم همچون ذكرى واحد شوند و حال من تا ابد اشتغال در خدمت تو باشد .
هامش
( 1 ) . كهف / 28
( 2 ) . بقره / 200
( 3 ) . غافر / 13